Ayodhya Kand Verse 123
आगे रामु लखनु बने पाछें। तापस बेष बिराजत काछें ॥
उभय बीच सिय सोहति कैसे। ब्रह्म जीव बिच माया जैसे ॥
बहुरि कहउँ छबि जसि मन बसई। जनु मधु मदन मध्य रति लसई ॥
उपमा बहुरि कहउँ जियँ जोही। जनु बुध बिधु बिच रोहिनि सोही ॥
प्रभु पद रेख बीच बिच सीता। धरति चरन मग चलति सभीता ॥
सीय राम पद अंक बराएँ। लखन चलहिं मगु दाहिन लाएँ ॥
राम लखन सिय प्रीति सुहाई। बचन अगोचर किमि कहि जाई ॥
खग मृग मगन देखि छबि होहीं। लिए चोरि चित राम बटोहीं ॥
दो. जिन्ह जिन्ह देखे पथिक प्रिय सिय समेत दोउ भाइ।
भव मगु अगमु अनंदु तेइ बिनु श्रम रहे सिराइ ॥ १२३ ॥āge rāmu lakhanu bane pācheṃ| tāpasa beṣa birājata kācheṃ ||
ubhaya bīca siya sohati kaise| brahma jīva bica māyā jaise ||
bahuri kahau~ chabi jasi mana basaī| janu madhu madana madhya rati lasaī ||
upamā bahuri kahau~ jiya~ johī| janu budha bidhu bica rohini sohī ||
prabhu pada rekha bīca bica sītā| dharati carana maga calati sabhītā ||
sīya rāma pada aṃka barāe~| lakhana calahiṃ magu dāhina lāe~ ||
rāma lakhana siya prīti suhāī| bacana agocara kimi kahi jāī ||
khaga mṛga magana dekhi chabi hohīṃ| lie cori cita rāma baṭohīṃ ||
do. jinha jinha dekhe pathika priya siya sameta dou bhāi|
bhava magu agamu anaṃdu tei binu śrama rahe sirāi || 123 ||age ramu lakhanu bane pachem tapasa besha birajata kachem
ubhaya bica siya sohati kaise brahma jiva bica maya jaise
bahuri kahau~ chabi jasi mana basai janu madhu madana madhya rati lasai
upama bahuri kahau~ jiya~ johi janu budha bidhu bica rohini sohi
prabhu pada rekha bica bica sita dharati carana maga calati sabhita
siya rama pada amka barae~ lakhana calahim magu dahina lae~
rama lakhana siya priti suhai bacana agocara kimi kahi jai
khaga mriga magana dekhi chabi hohim lie cori cita rama batohim
do. jinha jinha dekhe pathika priya siya sameta dou bhai
bhava magu agamu anamdu tei binu shrama rahe sirai 123 Ram walks ahead, Lakshman behind, both resplendent in the garb of ascetics; and Sita shines between them as Maya shines between Brahman and the individual soul. As the image lives in the poet's mind — she is like Rati shining between the spring and Kamadeva. Another comparison comes to mind — like Rohini glowing between Mercury (Budh) and the moon. Sita walks carefully, placing her feet between the footprints of her Lord. Lakshman walks keeping the footprints of Ram and Sita to his right. The beautiful love among Ram, Lakshman and Sita is beyond the power of words; even birds and deer, beholding the vision, became entranced — Ram, the wayfarer, seemed to steal their very hearts.
आगे-आगे राम, पीछे-पीछे लक्ष्मण — दोनों तपस्वी-वेश में सुशोभित होकर चल रहे हैं; और दोनों के बीच सीता ऐसी शोभित हैं जैसे जीव और ब्रह्म के बीच माया। कवि कहते हैं — छवि जैसी मन में बसी है वैसे कहूँ तो मानो मधु और मदन के बीच रति शोभित हो। एक और उपमा देता हूँ — जैसे बुध (Mercury) और चन्द्रमा के बीच रोहिणी शोभित होती है। सीताजी प्रभु के चरण-चिह्नों के बीच-बीच में सावधानी से अपने चरण रखती हुई चलती हैं। लक्ष्मण राम-सीता के पद-चिह्नों के दाहिनी ओर मार्ग को अपनाकर चलते हैं। राम, लक्ष्मण और सीता की सुन्दर प्रीति वाणी से नहीं कही जा सकती; पक्षी और मृग भी छवि देखकर मग्न हो जाते — राम ने मानो उनके मन चुरा लिए।
This is verse 123 of 326 in Ayodhya Kand (अयोध्याकाण्ड), from the section “Bharadvaj Ashram & Prayag Confluence” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.