Ayodhya Kand Verse 124
अजहुँ जासु उर सपनेहुँ काऊ। बसहुँ लखनु सिय रामु बटाऊ ॥
राम धाम पथ पाइहि सोई। जो पथ पाव कबहुँ मुनि कोई ॥
तब रघुबीर श्रमित सिय जानी। देखि निकट बटु सीतल पानी ॥
तहँ बसि कंद मूल फल खाई। प्रात नहाइ चले रघुराई ॥
देखत बन सर सैल सुहाए। बालमीकि आश्रम प्रभु आए ॥
राम दीख मुनि बासु सुहावन। सुंदर गिरि काननु जलु पावन ॥
सरनि सरोज बिटप बन फूले। गुंजत मंजु मधुप रस भूले ॥
खग मृग बिपुल कोलाहल करहीं। बिरहित बैर मुदित मन चरहीं ॥
दो. सुचि सुंदर आश्रमु निरखि हरषे राजिवनेन।
सुनि रघुबर आगमनु मुनि आगें आयउ लेन ॥ १२४ ॥ajahu~ jāsu ura sapanehu~ kāū| basahu~ lakhanu siya rāmu baṭāū ||
rāma dhāma patha pāihi soī| jo patha pāva kabahu~ muni koī ||
taba raghubīra śramita siya jānī| dekhi nikaṭa baṭu sītala pānī ||
taha~ basi kaṃda mūla phala khāī| prāta nahāi cale raghurāī ||
dekhata bana sara saila suhāe| bālamīki āśrama prabhu āe ||
rāma dīkha muni bāsu suhāvana| suṃdara giri kānanu jalu pāvana ||
sarani saroja biṭapa bana phūle| guṃjata maṃju madhupa rasa bhūle ||
khaga mṛga bipula kolāhala karahīṃ| birahita baira mudita mana carahīṃ ||
do. suci suṃdara āśramu nirakhi haraṣe rājivanena|
suni raghubara āgamanu muni āgeṃ āyau lena || 124 ||ajahu~ jasu ura sapanehu~ kau basahu~ lakhanu siya ramu batau
rama dhama patha paihi soi jo patha pava kabahu~ muni koi
taba raghubira shramita siya jani dekhi nikata batu sitala pani
taha~ basi kamda mula phala khai prata nahai cale raghurai
dekhata bana sara saila suhae balamiki ashrama prabhu ae
rama dikha muni basu suhavana sumdara giri kananu jalu pavana
sarani saroja bitapa bana phule gumjata mamju madhupa rasa bhule
khaga mriga bipula kolahala karahim birahita baira mudita mana carahim
do. suci sumdara ashramu nirakhi harashe rajivanena
suni raghubara agamanu muni agem ayau lena 124 Whoever has Ram, Sita and Lakshman — those wayfarers — dwelling even once in a dream within their heart will find the path across the ocean of existence — that very path rarely attained even by sages. Then, seeing Sita was tired and noticing a banyan tree with cool water nearby, Raghuvir halted, and they ate roots and forest fruits. At dawn they bathed and set out; viewing forests, lakes and hills they arrived at the ashram of Valmiki. Ram found the hermitage beautiful — lovely mountain, pure forest and holy waters; lotuses in the lakes, flowering trees in the grove, the hum of bees, and animals and birds roaming together without enmity, their hearts gentle and content.
जिसके हृदय में स्वप्न में भी कभी लक्ष्मण, सीता और राम — ये पथिक — बस जाएँ, वह भवसागर का मार्ग पाएगा — वही मार्ग जो किसी-किसी मुनि को मिलता है। तब रघुवीर ने सीता को थकी जानकर पास में वटवृक्ष और शीतल जल देखकर वहाँ विश्राम किया और कन्द-मूल-फल खाए। प्रात: स्नान कर रघुराई चले; वन, सरोवर और पर्वत देखते हुए वे बालमीकि के आश्रम पहुँचे। राम ने मुनि का वास सुन्दर पाया — सुन्दर पर्वत, वन और पवित्र जल; सरोवरों में सरोज, वन में फूले हुए वृक्ष, मधुमक्खियों का गुंजन, और पशु-पक्षी मन्द-मुग्ध होकर बिना वैर के विचर रहे थे।
This is verse 124 of 326 in Ayodhya Kand (अयोध्याकाण्ड), from the section “Bharadvaj Ashram & Prayag Confluence” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.