Aranya Kand Verse 2
प्रेरित मंत्र ब्रह्मसर धावा। चला भाजि बायस भय पावा ॥
धरि निज रुप गयउ पितु पाहीं। राम बिमुख राखा तेहि नाहीं ॥
भा निरास उपजी मन त्रासा। जथा चक्र भय रिषि दुर्बासा ॥
ब्रह्मधाम सिवपुर सब लोका। फिरा श्रमित ब्याकुल भय सोका ॥
काहूँ बैठन कहा न ओही। राखि को सकइ राम कर द्रोही ॥
मातु मृत्यु पितु समन समाना। सुधा होइ बिष सुनु हरिजाना ॥
मित्र करइ सत रिपु कै करनी। ता कहँ बिबुधनदी बैतरनी ॥
सब जगु ताहि अनलहु ते ताता। जो रघुबीर बिमुख सुनु भ्राता ॥
नारद देखा बिकल जयंता। लागि दया कोमल चित संता ॥
पठवा तुरत राम पहिं ताही। कहेसि पुकारि प्रनत हित पाही ॥
आतुर सभय गहेसि पद जाई। त्राहि त्राहि दयाल रघुराई ॥
अतुलित बल अतुलित प्रभुताई। मैं मतिमंद जानि नहिं पाई ॥
निज कृत कर्म जनित फल पायउँ। अब प्रभु पाहि सरन तकि आयउँ ॥
सुनि कृपाल अति आरत बानी। एकनयन करि तजा भवानी ॥
सो. कीन्ह मोह बस द्रोह जद्यपि तेहि कर बध उचित।
प्रभु छाड़ेउ करि छोह को कृपाल रघुबीर सम ॥ २ ॥prerita maṃtra brahmasara dhāvā| calā bhāji bāyasa bhaya pāvā ||
dhari nija rupa gayau pitu pāhīṃ| rāma bimukha rākhā tehi nāhīṃ ||
bhā nirāsa upajī mana trāsā| jathā cakra bhaya riṣi durbāsā ||
brahmadhāma sivapura saba lokā| phirā śramita byākula bhaya sokā ||
kāhū~ baiṭhana kahā na ohī| rākhi ko sakai rāma kara drohī ||
mātu mṛtyu pitu samana samānā| sudhā hoi biṣa sunu harijānā ||
mitra karai sata ripu kai karanī| tā kaha~ bibudhanadī baitaranī ||
saba jagu tāhi analahu te tātā| jo raghubīra bimukha sunu bhrātā ||
nārada dekhā bikala jayaṃtā| lāgi dayā komala cita saṃtā ||
paṭhavā turata rāma pahiṃ tāhī| kahesi pukāri pranata hita pāhī ||
ātura sabhaya gahesi pada jāī| trāhi trāhi dayāla raghurāī ||
atulita bala atulita prabhutāī| maiṃ matimaṃda jāni nahiṃ pāī ||
nija kṛta karma janita phala pāyau~| aba prabhu pāhi sarana taki āyau~ ||
suni kṛpāla ati ārata bānī| ekanayana kari tajā bhavānī ||
so. kīnha moha basa droha jadyapi tehi kara badha ucita|
prabhu chāḍa़eu kari choha ko kṛpāla raghubīra sama || 2 ||prerita mamtra brahmasara dhava cala bhaji bayasa bhaya pava
dhari nija rupa gayau pitu pahim rama bimukha rakha tehi nahim
bha nirasa upaji mana trasa jatha cakra bhaya rishi durbasa
brahmadhama sivapura saba loka phira shramita byakula bhaya soka
kahu~ baithana kaha na ohi rakhi ko sakai rama kara drohi
matu mrityu pitu samana samana sudha hoi bisha sunu harijana
mitra karai sata ripu kai karani ta kaha~ bibudhanadi baitarani
saba jagu tahi analahu te tata jo raghubira bimukha sunu bhrata
narada dekha bikala jayamta lagi daya komala cita samta
pathava turata rama pahim tahi kahesi pukari pranata hita pahi
atura sabhaya gahesi pada jai trahi trahi dayala raghurai
atulita bala atulita prabhutai maim matimamda jani nahim pai
nija krita karma janita phala payau~ aba prabhu pahi sarana taki ayau~
suni kripala ati arata bani ekanayana kari taja bhavani
so. kinha moha basa droha jadyapi tehi kara badha ucita
prabhu chada़eu kari choha ko kripala raghubira sama 2 The Brahmastra-charged blade of grass chased Jayant relentlessly; he fled through the abodes of Brahma, Shiva, and all worlds but found refuge nowhere, for none can shelter one who is hostile to Ram. Finally, through Narad's compassion, Jayant ran to Ram's feet, crying 'save me, save me', confessed his transgression, and the merciful Raghuvir, showing grace, spared his life but made him one-eyed as punishment.
ब्रह्मास्त्र-प्रेरित सींक जयन्त का पीछा करती रही; वह देवलोक, शिवलोक सब जगह गया पर कहीं आश्रय न मिला, क्योंकि राम के द्रोही को कोई नहीं रखता। अन्त में नारद की कृपा से वह दौड़ा-दौड़ा श्रीराम की शरण में आया, 'त्राहि-त्राहि' पुकारते हुए चरण पकड़े और अपने किए की स्वीकृति की; कृपालु रघुबीर ने उसे एक नेत्र का दण्ड देकर छोड़ दिया।
This is verse 2 of 48 in Aranya Kand (अरण्यकाण्ड), from the section “Mangalacharan, Crow Episode & Atri Ashram” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.