Aranya Kand Verse 10
मुनि अगस्ति कर सिष्य सुजाना। नाम सुतीछन रति भगवाना ॥
मन क्रम बचन राम पद सेवक। सपनेहुँ आन भरोस न देवक ॥
प्रभु आगवनु श्रवन सुनि पावा। करत मनोरथ आतुर धावा ॥
हे बिधि दीनबंधु रघुराया। मो से सठ पर करिहहिं दाया ॥
सहित अनुज मोहि राम गोसाई। मिलिहहिं निज सेवक की नाई ॥
मोरे जियँ भरोस दृढ़ नाहीं। भगति बिरति न ग्यान मन माहीं ॥
नहिं सतसंग जोग जप जागा। नहिं दृढ़ चरन कमल अनुरागा ॥
एक बानि करुनानिधान की। सो प्रिय जाकें गति न आन की ॥
होइहैं सुफल आजु मम लोचन। देखि बदन पंकज भव मोचन ॥
निर्भर प्रेम मगन मुनि ग्यानी। कहि न जाइ सो दसा भवानी ॥
दिसि अरु बिदिसि पंथ नहिं सूझा। को मैं चलेउँ कहाँ नहिं बूझा ॥
कबहुँक फिरि पाछें पुनि जाई। कबहुँक नृत्य करइ गुन गाई ॥
अबिरल प्रेम भगति मुनि पाई। प्रभु देखैं तरु ओट लुकाई ॥
अतिसय प्रीति देखि रघुबीरा। प्रगटे हृदयँ हरन भव भीरा ॥
मुनि मग माझ अचल होइ बैसा। पुलक सरीर पनस फल जैसा ॥
तब रघुनाथ निकट चलि आए। देखि दसा निज जन मन भाए ॥
मुनिहि राम बहु भाँति जगावा। जाग न ध्यानजनित सुख पावा ॥
भूप रूप तब राम दुरावा। हृदयँ चतुर्भुज रूप देखावा ॥
मुनि अकुलाइ उठा तब कैसें। बिकल हीन मनि फनि बर जैसें ॥
आगें देखि राम तन स्यामा। सीता अनुज सहित सुख धामा ॥
परेउ लकुट इव चरनन्हि लागी। प्रेम मगन मुनिबर बड़भागी ॥
भुज बिसाल गहि लिए उठाई। परम प्रीति राखे उर लाई ॥
मुनिहि मिलत अस सोह कृपाला। कनक तरुहि जनु भेंट तमाला ॥
राम बदनु बिलोक मुनि ठाढ़ा। मानहुँ चित्र माझ लिखि काढ़ा ॥
दो. तब मुनि हृदयँ धीर धीर गहि पद बारहिं बार।
निज आश्रम प्रभु आनि करि पूजा बिबिध प्रकार ॥ १० ॥muni agasti kara siṣya sujānā| nāma sutīchana rati bhagavānā ||
mana krama bacana rāma pada sevaka| sapanehu~ āna bharosa na devaka ||
prabhu āgavanu śravana suni pāvā| karata manoratha ātura dhāvā ||
he bidhi dīnabaṃdhu raghurāyā| mo se saṭha para karihahiṃ dāyā ||
sahita anuja mohi rāma gosāī| milihahiṃ nija sevaka kī nāī ||
more jiya~ bharosa dṛḍha़ nāhīṃ| bhagati birati na gyāna mana māhīṃ ||
nahiṃ satasaṃga joga japa jāgā| nahiṃ dṛḍha़ carana kamala anurāgā ||
eka bāni karunānidhāna kī| so priya jākeṃ gati na āna kī ||
hoihaiṃ suphala āju mama locana| dekhi badana paṃkaja bhava mocana ||
nirbhara prema magana muni gyānī| kahi na jāi so dasā bhavānī ||
disi aru bidisi paṃtha nahiṃ sūjhā| ko maiṃ caleu~ kahā~ nahiṃ būjhā ||
kabahu~ka phiri pācheṃ puni jāī| kabahu~ka nṛtya karai guna gāī ||
abirala prema bhagati muni pāī| prabhu dekhaiṃ taru oṭa lukāī ||
atisaya prīti dekhi raghubīrā| pragaṭe hṛdaya~ harana bhava bhīrā ||
muni maga mājha acala hoi baisā| pulaka sarīra panasa phala jaisā ||
taba raghunātha nikaṭa cali āe| dekhi dasā nija jana mana bhāe ||
munihi rāma bahu bhā~ti jagāvā| jāga na dhyānajanita sukha pāvā ||
bhūpa rūpa taba rāma durāvā| hṛdaya~ caturbhuja rūpa dekhāvā ||
muni akulāi uṭhā taba kaiseṃ| bikala hīna mani phani bara jaiseṃ ||
āgeṃ dekhi rāma tana syāmā| sītā anuja sahita sukha dhāmā ||
pareu lakuṭa iva carananhi lāgī| prema magana munibara baḍa़bhāgī ||
bhuja bisāla gahi lie uṭhāī| parama prīti rākhe ura lāī ||
munihi milata asa soha kṛpālā| kanaka taruhi janu bheṃṭa tamālā ||
rāma badanu biloka muni ṭhāḍha़ā| mānahu~ citra mājha likhi kāḍha़ā ||
do. taba muni hṛdaya~ dhīra dhīra gahi pada bārahiṃ bāra|
nija āśrama prabhu āni kari pūjā bibidha prakāra || 10 ||muni agasti kara sishya sujana nama sutichana rati bhagavana
mana krama bacana rama pada sevaka sapanehu~ ana bharosa na devaka
prabhu agavanu shravana suni pava karata manoratha atura dhava
he bidhi dinabamdhu raghuraya mo se satha para karihahim daya
sahita anuja mohi rama gosai milihahim nija sevaka ki nai
more jiya~ bharosa dridha़ nahim bhagati birati na gyana mana mahim
nahim satasamga joga japa jaga nahim dridha़ carana kamala anuraga
eka bani karunanidhana ki so priya jakem gati na ana ki
hoihaim suphala aju mama locana dekhi badana pamkaja bhava mocana
nirbhara prema magana muni gyani kahi na jai so dasa bhavani
disi aru bidisi pamtha nahim sujha ko maim caleu~ kaha~ nahim bujha
kabahu~ka phiri pachem puni jai kabahu~ka nritya karai guna gai
abirala prema bhagati muni pai prabhu dekhaim taru ota lukai
atisaya priti dekhi raghubira pragate hridaya~ harana bhava bhira
muni maga majha acala hoi baisa pulaka sarira panasa phala jaisa
taba raghunatha nikata cali ae dekhi dasa nija jana mana bhae
munihi rama bahu bha~ti jagava jaga na dhyanajanita sukha pava
bhupa rupa taba rama durava hridaya~ caturbhuja rupa dekhava
muni akulai utha taba kaisem bikala hina mani phani bara jaisem
agem dekhi rama tana syama sita anuja sahita sukha dhama
pareu lakuta iva carananhi lagi prema magana munibara bada़bhagi
bhuja bisala gahi lie uthai parama priti rakhe ura lai
munihi milata asa soha kripala kanaka taruhi janu bhemta tamala
rama badanu biloka muni thadha़a manahu~ citra majha likhi kadha़a
do. taba muni hridaya~ dhira dhira gahi pada barahim bara
nija ashrama prabhu ani kari puja bibidha prakara 10 Sutikshna, the devoted disciple of sage Agastya — who serves Ram's feet in thought, word and deed — hearing of Ram's arrival ran out in eager longing, thinking within himself: 'Will the Lord of the lowly show grace even to a wretch like me?' He became so overwhelmed with love that he lost all sense of direction, now dancing and singing Ram's praises, now turning back. Ram, hiding behind a tree, saw this extraordinary devotion and appeared before him; the sage fell like a staff at his feet and Ram lifted him in his vast arms, holding him to his heart — the pair shone together like a tamala tree meeting a golden tree.
अगस्त्य मुनि के शिष्य सुतीक्ष्ण — जो मन-वचन-कर्म से श्रीराम के चरणों के सेवक हैं — राम के आगमन की सुनकर बेसुध-से दौड़ पड़े और मन ही मन सोचने लगे: 'हे भगवान! मुझ जैसे अयोग्य पर क्या दया होगी?' वे प्रेम में इतने मग्न हो गए कि दिशाओं का भान न रहा, कभी नृत्य करने लगे, कभी पीछे लौटने लगे। राम ने वृक्ष की ओट से उन्हें देखा और प्रेम देखकर प्रगट हुए; मुनि पड़ गए चरणों में और राम ने उन्हें उठाकर हृदय से लगाया — वे ऐसे शोभित हुए जैसे स्वर्ण-वृक्ष से तमाल मिला हो।
This is verse 10 of 48 in Aranya Kand (अरण्यकाण्ड), from the section “Sharabhanga, Sutikshna, Agastya & Forest Sages” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.