Sundar Kand Verse 272
तब लगि हृदयँ बसत खल नाना । लोभ मोह मच्छर मद माना ॥ जब लगि उर न बसत रघुनाथा । धरें चाप सायक कटि भाथा ॥१॥
taba lagi hṛdaya~ basata khala nānā | lobha moha macchara mada mānā || jaba lagi ura na basata raghunāthā | dhareṃ cāpa sāyaka kaṭi bhāthā ||1||
taba lagi hridaya~ basata khala nana lobha moha macchara mada mana jaba lagi ura na basata raghunatha dharem capa sayaka kati bhatha 1
So long as Raghunatha — bearing bow, arrows and quiver — does not dwell in one's heart, countless vices like greed, delusion, envy, arrogance and pride continue to reside there.
जब तक हृदय में रघुनाथ जी का निवास नहीं होता — जो धनुष-बाण और तरकस धारण किए हुए हैं — तब तक मन में लोभ, मोह, मत्सर, मद और अभिमान जैसे दुर्गुण बने रहते हैं।
This is verse 272 of 351 in Sundar Kand (सुन्दरकाण्ड), from the section “Vibhishana's Refuge & Coronation” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.