Sundar Kand Verse 176
सुनत कृपानिधि मन अति भाए। पुनि हनुमान हरषि हियँ लाए॥ कहहु तात केहि भाँति जानकी। रहति करति रच्छा स्वप्रान की॥४॥
sunata kṛpānidhi mana ati bhāe| puni hanumāna haraṣi hiya~ lāe|| kahahu tāta kehi bhā~ti jānakī| rahati karati racchā svaprāna kī||4||
sunata kripanidhi mana ati bhae puni hanumana harashi hiya~ lae kahahu tata kehi bha~ti janaki rahati karati raccha svaprana ki4
Hearing this, Shree Rama, the treasury of compassion, was greatly pleased in his heart, and joyfully embraced Hanuman once more. He then said, 'Dear Hanuman, tell me — in what manner does Janaki live, and how does she sustain her life?'
यह सुनकर कृपा के निधि श्रीराम का मन अत्यंत प्रसन्न हुआ और उन्होंने हर्षित होकर हनुमान को पुनः हृदय से लगाया। फिर बोले — हे तात! बताओ, जानकी किस प्रकार रहती हैं और अपने प्राणों की रक्षा कैसे करती हैं?
This is verse 176 of 351 in Sundar Kand (सुन्दरकाण्ड), from the section “Hanuman's Account & the Chudamani” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.