Bhagavad Gita 2.20
न जायते म्रियते वा कदाचिन् नायं भूत्वा भविता वा न भूयः। अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो न हन्यते हन्यमाने शरीरे।।2.20।।
na jāyate mriyate vā kadācin nāyaṃ bhūtvā bhavitā vā na bhūyaḥ| ajo nityaḥ śāśvato'yaṃ purāṇo na hanyate hanyamāne śarīre||2.20||
na jayate mriyate va kadacin nayam bhutva bhavita va na bhuyah ajo nityah shashvato'yam purano na hanyate hanyamane sharire2.20
Meaning
The soul is never born and never dies. Having once existed, it can never cease to be. It is unborn, eternal, ever-existing, and primeval. It is not slain when the body is slain.
यह आत्मा न कभी जन्म लेती है, न मरती है। न पहले थी और अब नहीं है — ऐसा नहीं। यह अजन्मा, नित्य, शाश्वत और पुरातन है। शरीर के मारे जाने पर भी यह नहीं मारी जाती।
This is verse 20 of 72 in Chapter 2 (Sankhya Yoga) of the Bhagavad Gita.