Sundar Kand Verse 84
हरिजन जानि प्रीति अति गाढ़ी। सजल नयन पुलकावलि बाढ़ी॥ बूड़त बिरह जलधि हनुमाना। भयहु तात मो कहँ जलजाना॥ १॥
harijana jāni prīti ati gāḍha़ī| sajala nayana pulakāvali bāḍha़ī|| būḍa़ta biraha jaladhi hanumānā| bhayahu tāta mo kaha~ jalajānā|| 1||
harijana jani priti ati gadha़i sajala nayana pulakavali badha़i buda़ta biraha jaladhi hanumana bhayahu tata mo kaha~ jalajana 1
(Tulsidas says:) Knowing Hanuman to be a devotee of Hari, Mother Sita's affection for him grew extraordinarily deep; her eyes filled with tears and her whole being thrilled with rows of horripilation. (Sita said:) O Hanuman, I was drowning in the ocean of separation; O dear son, you have come to me as a ship.
(तुलसीदास कहते हैं —) हनुमान को हरि का भक्त जानकर माता सीता की उन पर प्रीति अत्यन्त गाढ़ी हो गई; उनके नेत्र जल से भर आए और शरीर में रोमांच की पंक्तियाँ उभर आईं। (सीता ने कहा —) हे हनुमान्! मैं विरह के समुद्र में डूब रही थी; हे तात! तुम मेरे लिए जहाज (जलयान) बनकर आए।
This is verse 84 of 351 in Sundar Kand (सुन्दरकाण्ड), from the section “Meeting Mata Sita” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.