Sundar Kand Verse 6
सिंधु तीर एक भूधर सुंदर। कौतुक कूदि चढ़ेउ ता ऊपर॥ बार बार रघुबीर सँभारी। तरकेउ पवनतनय बल भारी॥ ३॥
siṃdhu tīra eka bhūdhara suṃdara| kautuka kūdi caḍha़eu tā ūpara|| bāra bāra raghubīra sa~bhārī| tarakeu pavanatanaya bala bhārī|| 3||
simdhu tira eka bhudhara sumdara kautuka kudi cadha़eu ta upara bara bara raghubira sa~bhari tarakeu pavanatanaya bala bhari 3
On the seashore stood a beautiful mountain — Mount Mahendra — and Shree Hanuman leaped upon it with playful ease. Remembering Shree Raghuveer again and again, the mighty son of the Wind launched himself forward with tremendous force.
समुद्र के तीर पर एक सुंदर पर्वत (महेन्द्र पर्वत) था, खेल से ही (सहज ही) हनुमान् जी उस पर कूदकर चढ़ गए। बार-बार श्री रघुवीर का स्मरण करके महान् बलवान् पवनपुत्र हनुमान् जी बड़े जोर से उछले।
This is verse 6 of 351 in Sundar Kand (सुन्दरकाण्ड), from the section “Mangalacharan & Departure” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.