Sundar Kand Verse 245
जे पद जनकसुताँ उर लाए। कपट कुरंग संग धर धाए॥ हर उर सर सरोज पद जेई। अहोभाग्य मै देखिहउँ तेई॥4॥
je pada janakasutā~ ura lāe| kapaṭa kuraṃga saṃga dhara dhāe|| hara ura sara saroja pada jeī| ahobhāgya mai dekhihau~ teī||4||
je pada janakasuta~ ura lae kapata kuramga samga dhara dhae hara ura sara saroja pada jei ahobhagya mai dekhihau~ tei4
Those feet which Janaki held close to her heart, and which ran across the earth in pursuit of the illusory deer — those very feet rest like lotuses in the lake of Shiva's heart. How great my fortune that I shall behold them today.
वे चरण जिन्हें जनकसुता सीता ने हृदय से लगाया था और जो छली मृग के पीछे जंगल में दौड़े थे। वे ही चरण शिव के हृदय-रूपी सरोवर में कमल के समान विराजते हैं — अहो! मेरा सौभाग्य है कि मैं आज उन्हें देखूँगा।
This is verse 245 of 351 in Sundar Kand (सुन्दरकाण्ड), from the section “Vibhishana's Counsel & Departure” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.