Sundar Kand Verse 181
बिरह अगिनि तनु तूल समीरा। स्वास जरइ छन माहिं सरीरा॥ नयन स्त्रवहि जलु निज हित लागी। जरैं न पाव देह बिरहागी॥४॥
biraha agini tanu tūla samīrā| svāsa jarai chana māhiṃ sarīrā|| nayana stravahi jalu nija hita lāgī| jaraiṃ na pāva deha birahāgī||4||
biraha agini tanu tula samira svasa jarai chana mahim sarira nayana stravahi jalu nija hita lagi jaraim na pava deha birahagi4
In the fire of separation, the body is like cotton and the breath like wind — in an instant the body burns. But the eyes, acting in their own interest, keep streaming water, preventing the separation-scorched body from burning completely.
विरह की अग्नि में शरीर रूपी रुई है और श्वास वायु के समान है — पल भर में ही शरीर जल जाता है। किंतु आँखें अपने हित के लिए जल बहाती रहती हैं जिससे विरह से जलती हुई देह पूरी तरह जल नहीं पाती।
This is verse 181 of 351 in Sundar Kand (सुन्दरकाण्ड), from the section “Hanuman's Account & the Chudamani” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.