Sundar Kand Verse 132
जिन्ह मोहि मारा ते मैं मारे। तेहि पर बाँधेउँ तनयँ तुम्हारे॥ मोहि न कछु बाँधे कइ लाजा। कीन्ह चहउँ निज प्रभु कर काजा॥ ३॥
jinha mohi mārā te maiṃ māre| tehi para bā~dheu~ tanaya~ tumhāre|| mohi na kachu bā~dhe kai lājā| kīnha cahau~ nija prabhu kara kājā|| 3||
jinha mohi mara te maim mare tehi para ba~dheu~ tanaya~ tumhare mohi na kachu ba~dhe kai laja kinha cahau~ nija prabhu kara kaja 3
Shree Hanuman continued — 'Those who struck me, I struck in return; after that, your son placed me in bonds. I feel no shame in having been bound — I came here only wishing to accomplish my Lord's purpose, and for that I was willing to accept any outcome.'
'जिन्होंने मुझे मारा, उन्हें मैंने भी मारा; और उसके बाद तेरे पुत्र ने मुझे बाँध लिया। मुझे बँधने की कोई लाज नहीं है — मैं तो अपने प्रभु का कार्य सिद्ध करना चाहता था, इसीलिए यहाँ आया।'
This is verse 132 of 351 in Sundar Kand (सुन्दरकाण्ड), from the section “In Ravana's Court” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.