Uttar Kand Verse 9
लंकापति कपीस नल नीला। जामवंत अंगद सुभसीला ॥ हनुमदादि सब बानर बीरा। धरे मनोहर मनुज सरीरा ॥ भरत सनेह सील ब्रत नेमा। सादर सब बरनहिं अति प्रेमा ॥ देखि नगरबासिंह कै रीती। सकल सराहहि प्रभु पद प्रीती ॥ पुनि रघुपति सब सखा बोलाए। मुनि पद लागहु सकल सिखाए ॥ गुर बसिष्ट कुलपूज्य हमारे। इन्ह की कृपाँ दनुज रन मारे ॥ ए सब सखा सुनहु मुनि मेरे। भए समर सागर कहँ बेरे ॥ मम हित लागि जन्म इन्ह हारे। भरतहु ते मोहि अधिक पिआरे ॥ सुनि प्रभु बचन मगन सब भए। निमिष निमिष उपजत सुख नए ॥ दो. कौसल्या के चरनन्हि पुनि तिन्ह नायउ माथ ॥ आसिष दीन्हे हरषि तुम्ह प्रिय मम जिमि रघुनाथ ॥ ८(क) ॥ सुमन बृष्टि नभ संकुल भवन चले सुखकंद। चढ़ी अटारिन्ह देखहिं नगर नारि नर बृंद ॥ ८(ख) ॥
laṃkāpati kapīsa nala nīlā| jāmavaṃta aṃgada subhasīlā || hanumadādi saba bānara bīrā| dhare manohara manuja sarīrā || bharata saneha sīla brata nemā| sādara saba baranahiṃ ati premā || dekhi nagarabāsiṃha kai rītī| sakala sarāhahi prabhu pada prītī || puni raghupati saba sakhā bolāe| muni pada lāgahu sakala sikhāe || gura basiṣṭa kulapūjya hamāre| inha kī kṛpā~ danuja rana māre || e saba sakhā sunahu muni mere| bhae samara sāgara kaha~ bere || mama hita lāgi janma inha hāre| bharatahu te mohi adhika piāre || suni prabhu bacana magana saba bhae| nimiṣa nimiṣa upajata sukha nae || do. kausalyā ke carananhi puni tinha nāyau mātha || āsiṣa dīnhe haraṣi tumha priya mama jimi raghunātha || 8(ka) || sumana bṛṣṭi nabha saṃkula bhavana cale sukhakaṃda| caḍha़ī aṭārinha dekhahiṃ nagara nāri nara bṛṃda || 8(kha) ||
lamkapati kapisa nala nila jamavamta amgada subhasila hanumadadi saba banara bira dhare manohara manuja sarira bharata saneha sila brata nema sadara saba baranahim ati prema dekhi nagarabasimha kai riti sakala sarahahi prabhu pada priti puni raghupati saba sakha bolae muni pada lagahu sakala sikhae gura basishta kulapujya hamare inha ki kripa~ danuja rana mare e saba sakha sunahu muni mere bhae samara sagara kaha~ bere mama hita lagi janma inha hare bharatahu te mohi adhika piare suni prabhu bacana magana saba bhae nimisha nimisha upajata sukha nae do. kausalya ke carananhi puni tinha nayau matha asisha dinhe harashi tumha priya mama jimi raghunatha 8(ka) sumana brishti nabha samkula bhavana cale sukhakamda cadha़i atarinha dekhahim nagara nari nara brimda 8(kha)
Vibhishan the king of Lanka, Sugriva the vanara king, Nal, Nil, Jamvant, Angad, Hanuman, and all the other vanara heroes assume graceful human forms. They speak admiringly of Bharat's affection, good character, vows, and discipline, and are deeply moved by the loving devotion of Ayodhya's citizens. Ram then calls all his companions together and introduces them to the guru: he says that Vashishtha is the family's most venerable sage, and by his grace the demons were slain in battle; he declares that these friends were a boat for him in the ocean of war, gave their lives for his sake, and are even dearer to him than Bharat. Hearing these words all are overcome with joy, each moment yielding a new surge of happiness. The companions bow at Kausalya's feet and she blesses them warmly, saying they are as dear to her as Raghunath himself. Flowers rain from the sky and the Lord — the ocean of bliss — proceeds toward his palace.
लंकेश विभीषण, वानरराज सुग्रीव, नल, नील, जाम्बवन्त, अंगद तथा हनुमान आदि सभी वानर-वीरों ने मनोहर मनुष्य-रूप धारण कर लिए। ये सब भरत जी के स्नेह, शील, व्रत और नियम की बड़े आदर-पूर्वक प्रशंसा करने लगे। पुरवासियों की भक्ति-प्रीति देखकर ये अत्यन्त प्रसन्न हुए। तत्पश्चात् रघुपति ने सब सखाओं को बुलाकर कहा — 'इनसे मिलकर मुनि-चरणों में माथा नमाओ। ये गुरु वशिष्ठ हमारे कुल-पूज्य हैं; इनकी कृपा से ही हमने दनुजों को रण में मारा। और सुनो, ये सभी मेरे सखा हैं; ये मेरे लिए समर-सागर में नाव बने और मेरे हित के लिए जन्म न्यौछावर किए — ये भरत से भी अधिक मुझे प्रिय हैं।' प्रभु के ये वचन सुनकर सभी मग्न हो गए और प्रतिपल नए सुख की अनुभूति होने लगी। सखाओं ने कौसल्या के चरणों में माथा नवाया; माता ने हर्षित होकर आशीर्वाद दिया — 'तुम मुझे रघुनाथ जी की भाँति प्रिय हो।' आकाश से पुष्प-वृष्टि हुई और सुख के सागर भगवान अपने भवन की ओर चले।
This is verse 9 of 132 in Uttar Kand (उत्तरकाण्ड), from the section “Reunion with the Mothers & Coronation Preparations” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.