Uttar Kand Verse 42
पर हित सरिस धर्म नहिं भाई। पर पीड़ा सम नहिं अधमाई ॥ निर्नय सकल पुरान बेद कर। कहेउँ तात जानहिं कोबिद नर ॥ नर सरीर धरि जे पर पीरा। करहिं ते सहहिं महा भव भीरा ॥ करहिं मोह बस नर अघ नाना। स्वारथ रत परलोक नसाना ॥ कालरूप तिन्ह कहँ मैं भ्राता। सुभ अरु असुभ कर्म फल दाता ॥ अस बिचारि जे परम सयाने। भजहिं मोहि संसृत दुख जाने ॥ त्यागहिं कर्म सुभासुभ दायक। भजहिं मोहि सुर नर मुनि नायक ॥ संत असंतन्ह के गुन भाषे। ते न परहिं भव जिन्ह लखि राखे ॥ दो. सुनहु तात माया कृत गुन अरु दोष अनेक। गुन यह उभय न देखिअहिं देखिअ सो अबिबेक ॥ ४१ ॥
para hita sarisa dharma nahiṃ bhāī| para pīḍa़ā sama nahiṃ adhamāī || nirnaya sakala purāna beda kara| kaheu~ tāta jānahiṃ kobida nara || nara sarīra dhari je para pīrā| karahiṃ te sahahiṃ mahā bhava bhīrā || karahiṃ moha basa nara agha nānā| svāratha rata paraloka nasānā || kālarūpa tinha kaha~ maiṃ bhrātā| subha aru asubha karma phala dātā || asa bicāri je parama sayāne| bhajahiṃ mohi saṃsṛta dukha jāne || tyāgahiṃ karma subhāsubha dāyaka| bhajahiṃ mohi sura nara muni nāyaka || saṃta asaṃtanha ke guna bhāṣe| te na parahiṃ bhava jinha lakhi rākhe || do. sunahu tāta māyā kṛta guna aru doṣa aneka| guna yaha ubhaya na dekhiahiṃ dekhia so abibeka || 41 ||
para hita sarisa dharma nahim bhai para pida़a sama nahim adhamai nirnaya sakala purana beda kara kaheu~ tata janahim kobida nara nara sarira dhari je para pira karahim te sahahim maha bhava bhira karahim moha basa nara agha nana svaratha rata paraloka nasana kalarupa tinha kaha~ maim bhrata subha aru asubha karma phala data asa bicari je parama sayane bhajahim mohi samsrita dukha jane tyagahim karma subhasubha dayaka bhajahim mohi sura nara muni nayaka samta asamtanha ke guna bhashe te na parahim bhava jinha lakhi rakhe do. sunahu tata maya krita guna aru dosha aneka guna yaha ubhaya na dekhiahim dekhia so abibeka 41
Ram declares: O brother, there is no dharma equal to doing good to others, and no wickedness equal to causing pain to others — this is the verdict of all the Puranas and the Vedas, known to the learned. Those who, even having received a human body, inflict pain on others, endure terrible fear in the cycle of births. Under delusion people commit countless sins; absorbed in self-interest they ruin their afterlife. For such people I am Time itself — the giver of fruits of both good and evil actions. Understanding this, the truly wise, knowing the misery of worldly existence, worship me. Abandoning both meritorious and sinful action, they worship me, the lord of gods, humans, and sages. Those who have kept the marks of the saint and the wicked clearly in mind do not fall into worldly bondage. The doha adds a final caution: O dear one, the virtues and faults created by Maya are countless; neither of them is worth looking at — to see them is itself the mark of ignorance.
प्रभु राम कहते हैं — हे भाई! दूसरों का भला करने के समान कोई धर्म नहीं और दूसरों को पीड़ा देने के समान कोई अधमता नहीं — यह सभी पुराणों और वेदों का निर्णय है; इसे विद्वान जन जानते हैं। जो मनुष्य शरीर धारण करके भी दूसरों को पीड़ा देते हैं, वे भयंकर भव-भय सहते हैं। मोहवश मनुष्य अनेक पाप करते हैं, स्वार्थ में लगे परलोक को नष्ट कर लेते हैं। ऐसों के लिए मैं काल-स्वरूप हूँ — शुभ और अशुभ कर्मों का फल देने वाला। यह जानकर जो परम बुद्धिमान हैं, वे संसार के दुख को समझकर मुझे भजते हैं। शुभ-अशुभ दोनों कर्मों को त्यागकर वे मुझ देव-मनुज-मुनि के नायक को भजते हैं। संत-असंत के ये गुण जिन्होंने ध्यान में रखे, वे भव में नहीं पड़ते। दोहे में कहा — हे तात! माया-रचित गुण और दोष अनेक हैं; यह दोनों देखने के योग्य नहीं — इन्हें देखना ही अविवेक है।
This is verse 42 of 132 in Uttar Kand (उत्तरकाण्ड), from the section “The Wise and the Unwise: Ram's Discourse” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.