Uttar Kand Verse 33
भ्रातन्ह सहित रामु एक बारा। संग परम प्रिय पवनकुमारा ॥ सुंदर उपबन देखन गए। सब तरु कुसुमित पल्लव नए ॥ जानि समय सनकादिक आए। तेज पुंज गुन सील सुहाए ॥ ब्रह्मानंद सदा लयलीना। देखत बालक बहुकालीना ॥ रूप धरें जनु चारिउ बेदा। समदरसी मुनि बिगत बिभेदा ॥ आसा बसन ब्यसन यह तिन्हहीं। रघुपति चरित होइ तहँ सुनहीं ॥ तहाँ रहे सनकादि भवानी। जहँ घटसंभव मुनिबर ग्यानी ॥ राम कथा मुनिबर बहु बरनी। ग्यान जोनि पावक जिमि अरनी ॥ दो. देखि राम मुनि आवत हरषि दंडवत कीन्ह। स्वागत पूँछि पीत पट प्रभु बैठन कहँ दीन्ह ॥ ३२ ॥
bhrātanha sahita rāmu eka bārā| saṃga parama priya pavanakumārā || suṃdara upabana dekhana gae| saba taru kusumita pallava nae || jāni samaya sanakādika āe| teja puṃja guna sīla suhāe || brahmānaṃda sadā layalīnā| dekhata bālaka bahukālīnā || rūpa dhareṃ janu cāriu bedā| samadarasī muni bigata bibhedā || āsā basana byasana yaha tinhahīṃ| raghupati carita hoi taha~ sunahīṃ || tahā~ rahe sanakādi bhavānī| jaha~ ghaṭasaṃbhava munibara gyānī || rāma kathā munibara bahu baranī| gyāna joni pāvaka jimi aranī || do. dekhi rāma muni āvata haraṣi daṃḍavata kīnha| svāgata pū~chi pīta paṭa prabhu baiṭhana kaha~ dīnha || 32 ||
bhratanha sahita ramu eka bara samga parama priya pavanakumara sumdara upabana dekhana gae saba taru kusumita pallava nae jani samaya sanakadika ae teja pumja guna sila suhae brahmanamda sada layalina dekhata balaka bahukalina rupa dharem janu cariu beda samadarasi muni bigata bibheda asa basana byasana yaha tinhahim raghupati carita hoi taha~ sunahim taha~ rahe sanakadi bhavani jaha~ ghatasambhava munibara gyani rama katha munibara bahu barani gyana joni pavaka jimi arani do. dekhi rama muni avata harashi damdavata kinha svagata pu~chi pita pata prabhu baithana kaha~ dinha 32
Once, Lord Ram went with his brothers and his most beloved Pawankumar Hanuman to see a beautiful garden where all the trees were in full flower and fresh with new leaves. Knowing the right moment, the sage-lords the Sanakadikas arrived there — radiant with divine light, pleasing in virtue and conduct, ever absorbed in Brahmananda. In appearance they were like eternal children, as if the four Vedas themselves had taken form — equal-visioned and free of all distinctions. Their one and only attachment is to go wherever Raghupati's story is being heard. O Bhavani, those sages Sanakadikas used to stay near the sage Agastya where discourses of wisdom were held; and the great muni described Ram's story there just as the arani wood produces fire in the sacrifice of knowledge. The doha says that on seeing the sages coming, Ram joyfully prostrated in full-body salutation; asking after their welfare, the yellow-robed lord invited them to be seated.
एक बार प्रभु राम अपने भाइयों और परम प्रिय पवनकुमार हनुमान के साथ एक सुन्दर उपवन देखने गए जहाँ सभी वृक्ष फूले हुए और नए पत्तों से युक्त थे। उचित समय जानकर सनकादि मुनीश्वर वहाँ आए — वे तेजपुंज, गुण-शील से सुहावने और ब्रह्मानन्द में सदा लीन रहने वाले हैं; देखने में चिरकालीन बालक जैसे लगते हैं। वे मानो चारों वेदों ने रूप धरा हो — समदर्शी और भेद-रहित हैं। उनकी एकमात्र आसक्ति यह है कि जहाँ रघुपति का चरित होता हो वहाँ सुनते हैं। भवानी, वे सनकादि अगस्त्य मुनि के पास ही रहते थे जहाँ ज्ञान-कथाएँ होती थीं; और राम की कथा को मुनिवर ने ऐसे वर्णन किया जैसे ज्ञान रूपी यज्ञ में अरणि की अग्नि। दोहे में कहा है कि राम ने मुनियों को आते देख हर्षित होकर दण्डवत प्रणाम किया; उनका स्वागत पूछकर पीताम्बर-धारी प्रभु ने उन्हें बैठने को कहा।
This is verse 33 of 132 in Uttar Kand (उत्तरकाण्ड), from the section “The Wise and the Unwise: Ram's Discourse” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.