Uttar Kand Verse 11
प्रभु जानी कैकेई लजानी। प्रथम तासु गृह गए भवानी ॥ ताहि प्रबोधि बहुत सुख दीन्हा। पुनि निज भवन गवन हरि कीन्हा ॥ कृपासिंधु जब मंदिर गए। पुर नर नारि सुखी सब भए ॥ गुर बसिष्ट द्विज लिए बुलाई। आजु सुघरी सुदिन समुदाई ॥ सब द्विज देहु हरषि अनुसासन। रामचंद्र बैठहिं सिंघासन ॥ मुनि बसिष्ट के बचन सुहाए। सुनत सकल बिप्रन्ह अति भाए ॥ कहहिं बचन मृदु बिप्र अनेका। जग अभिराम राम अभिषेका ॥ अब मुनिबर बिलंब नहिं कीजे। महाराज कहँ तिलक करीजै ॥ दो. तब मुनि कहेउ सुमंत्र सन सुनत चलेउ हरषाइ। रथ अनेक बहु बाजि गज तुरत सँवारे जाइ ॥ १०(क) ॥ जहँ तहँ धावन पठइ पुनि मंगल द्रब्य मगाइ। हरष समेत बसिष्ट पद पुनि सिरु नायउ आइ ॥ १०(ख) ॥
prabhu jānī kaikeī lajānī| prathama tāsu gṛha gae bhavānī || tāhi prabodhi bahuta sukha dīnhā| puni nija bhavana gavana hari kīnhā || kṛpāsiṃdhu jaba maṃdira gae| pura nara nāri sukhī saba bhae || gura basiṣṭa dvija lie bulāī| āju sugharī sudina samudāī || saba dvija dehu haraṣi anusāsana| rāmacaṃdra baiṭhahiṃ siṃghāsana || muni basiṣṭa ke bacana suhāe| sunata sakala bipranha ati bhāe || kahahiṃ bacana mṛdu bipra anekā| jaga abhirāma rāma abhiṣekā || aba munibara bilaṃba nahiṃ kīje| mahārāja kaha~ tilaka karījai || do. taba muni kaheu sumaṃtra sana sunata caleu haraṣāi| ratha aneka bahu bāji gaja turata sa~vāre jāi || 10(ka) || jaha~ taha~ dhāvana paṭhai puni maṃgala drabya magāi| haraṣa sameta basiṣṭa pada puni siru nāyau āi || 10(kha) ||
prabhu jani kaikei lajani prathama tasu griha gae bhavani tahi prabodhi bahuta sukha dinha puni nija bhavana gavana hari kinha kripasimdhu jaba mamdira gae pura nara nari sukhi saba bhae gura basishta dvija lie bulai aju sughari sudina samudai saba dvija dehu harashi anusasana ramacamdra baithahim simghasana muni basishta ke bacana suhae sunata sakala bipranha ati bhae kahahim bacana mridu bipra aneka jaga abhirama rama abhisheka aba munibara bilamba nahim kije maharaja kaha~ tilaka karijai do. taba muni kaheu sumamtra sana sunata caleu harashai ratha aneka bahu baji gaja turata sa~vare jai 10(ka) jaha~ taha~ dhavana pathai puni mamgala drabya magai harasha sameta basishta pada puni siru nayau ai 10(kha)
Knowing that Kaikeyi is consumed by shame, Ram goes to her chamber first of all, consoles her deeply, and gives her great comfort before returning to his own palace. The moment the compassionate Lord enters his dwelling, all the citizens feel wholly at peace. Guru Vashishtha summons the brahmins and declares that this is a supremely auspicious day, and calls on all of them to give their joyful consent for Ram's enthronement. His words delight every brahmin; many speak up saying there should be no further delay — let the king of the world, Ram, be anointed on the throne at once. Vashishtha then sends for Sumantra, who hurries off full of joy and immediately arranges chariots, horses, and elephants in great number. Messengers are dispatched in all directions and auspicious materials are gathered; Sumantra returns and bows his head at Vashishtha's feet.
प्रभु ने जाना कि कैकेयी लजा रही हैं, इसलिए वे सबसे पहले उन्हीं के भवन गए। उन्होंने कैकेयी को बहुत समझाया और भरपूर सुख दिया, तब अपने भवन पधारे। कृपासिंधु के मंदिर में जाते ही पुरवासी नर-नारी सब सुखी हो गए। गुरु वशिष्ठ ने ब्राह्मणों को बुलाकर कहा — 'आज अत्यन्त शुभ और सुंदर दिन है; सभी विप्र हर्षपूर्वक आज्ञा दें कि रामचन्द्र सिंहासन पर बैठें।' मुनि के सुन्दर वचन सुनकर सभी ब्राह्मणों को अत्यन्त प्रसन्नता हुई; अनेक विप्र बोले — 'जगत को अभिराम (सुखद) राम का राज्याभिषेक हो; मुनिवर अब विलम्ब न करें और महाराज को तिलक करें।' तब मुनि वशिष्ठ ने सुमन्त्र को भेजा; वे हर्षित होकर चले गए और अनेक रथ, घोड़े और हाथी तुरन्त सजवा दिए। चतुर्दिक दूत दौड़ाए गए और मंगल सामग्री मँगवाई गई। सुमन्त्र वापस आए और वशिष्ठ जी के चरणों में माथा नवाया।
This is verse 11 of 132 in Uttar Kand (उत्तरकाण्ड), from the section “Reunion with the Mothers & Coronation Preparations” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.