Lanka Kand Verse 80
महिष खाइ करि मदिरा पाना। गर्जा बज्राघात समाना ॥ कुंभकरन दुर्मद रन रंगा। चला दुर्ग तजि सेन न संगा ॥ देखि बिभीषनु आगें आयउ। परेउ चरन निज नाम सुनायउ ॥ अनुज उठाइ हृदयँ तेहि लायो। रघुपति भक्त जानि मन भायो ॥ तात लात रावन मोहि मारा। कहत परम हित मंत्र बिचारा ॥ तेहिं गलानि रघुपति पहिं आयउँ। देखि दीन प्रभु के मन भायउँ ॥ सुनु सुत भयउ कालबस रावन। सो कि मान अब परम सिखावन ॥ धन्य धन्य तैं धन्य बिभीषन। भयहु तात निसिचर कुल भूषन ॥ बंधु बंस तैं कीन्ह उजागर। भजेहु राम सोभा सुख सागर ॥ दो. बचन कर्म मन कपट तजि भजेहु राम रनधीर। जाहु न निज पर सूझ मोहि भयउँ कालबस बीर। ६४ ॥
mahiṣa khāi kari madirā pānā| garjā bajrāghāta samānā || kuṃbhakarana durmada rana raṃgā| calā durga taji sena na saṃgā || dekhi bibhīṣanu āgeṃ āyau| pareu carana nija nāma sunāyau || anuja uṭhāi hṛdaya~ tehi lāyo| raghupati bhakta jāni mana bhāyo || tāta lāta rāvana mohi mārā| kahata parama hita maṃtra bicārā || tehiṃ galāni raghupati pahiṃ āyau~| dekhi dīna prabhu ke mana bhāyau~ || sunu suta bhayau kālabasa rāvana| so ki māna aba parama sikhāvana || dhanya dhanya taiṃ dhanya bibhīṣana| bhayahu tāta nisicara kula bhūṣana || baṃdhu baṃsa taiṃ kīnha ujāgara| bhajehu rāma sobhā sukha sāgara || do. bacana karma mana kapaṭa taji bhajehu rāma ranadhīra| jāhu na nija para sūjha mohi bhayau~ kālabasa bīra| 64 ||
mahisha khai kari madira pana garja bajraghata samana kumbhakarana durmada rana ramga cala durga taji sena na samga dekhi bibhishanu agem ayau pareu carana nija nama sunayau anuja uthai hridaya~ tehi layo raghupati bhakta jani mana bhayo tata lata ravana mohi mara kahata parama hita mamtra bicara tehim galani raghupati pahim ayau~ dekhi dina prabhu ke mana bhayau~ sunu suta bhayau kalabasa ravana so ki mana aba parama sikhavana dhanya dhanya taim dhanya bibhishana bhayahu tata nisicara kula bhushana bamdhu bamsa taim kinha ujagara bhajehu rama sobha sukha sagara do. bacana karma mana kapata taji bhajehu rama ranadhira jahu na nija para sujha mohi bhayau~ kalabasa bira 64
Having eaten buffaloes and drunk wine, Kumbhakarna roared like a thunderbolt and left the fortress alone, without any army. Vibhishan came forward, fell at his feet, and announced his name; Kumbhakarna lifted his younger brother and embraced him, rejoicing in his heart to know him as a devotee of the Raghupati. Vibhishan told him that Ravan had kicked him when he offered good counsel, and out of that grief he went to Ram, who accepted him with grace. Kumbhakarna said that Ravan was already in the grip of fate and would not heed any wise teaching now; he praised Vibhishan as the ornament of the demon clan and told him to worship Ram — the ocean of beauty and bliss — with thought, word, and deed, free of all guile. He then declared that he himself could no longer tell friend from foe, for he too had become subject to time.
महिषों को खाकर और मदिरा पीकर कुंभकर्ण वज्रपात के समान गर्जा और दुर्ग छोड़कर अकेला ही, बिना सेना के, युद्ध-भूमि की ओर चल पड़ा। तब विभीषण उसके सामने आए और उनके चरणों में गिरकर अपना नाम बताया। कुंभकर्ण ने अपने अनुज को उठाकर हृदय से लगाया और यह जानकर कि वे रघुपति के भक्त हैं, मन में प्रसन्न हुआ। विभीषण ने बताया कि हितकर मंत्र देने पर रावण ने उन्हें लात मारी, जिस ग्लानि से वे राम की शरण गए और प्रभु ने उन्हें अपना लिया। कुंभकर्ण ने कहा — रावण तो काल के वश हो गया है; वह अब कोई परम उपदेश नहीं मानेगा; धन्य है विभीषण, जो राक्षस-कुल का भूषण बने और राम का भजन किया। अब मन-वचन-कर्म से कपट छोड़कर रणधीर राम का भजन करो; मुझे अपना-पराया कुछ नहीं सूझता, मैं काल के वश हो चुका हूँ।
This is verse 80 of 148 in Lanka Kand (लंकाकाण्ड), from the section “The Slaying of Kumbhakarna” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.