Lanka Kand Verse 137
करि बिनती जब संभु सिधाए। तब प्रभु निकट बिभीषनु आए ॥ नाइ चरन सिरु कह मृदु बानी। बिनय सुनहु प्रभु सारँगपानी ॥ सकुल सदल प्रभु रावन मार् यो। पावन जस त्रिभुवन बिस्तार् यो ॥ दीन मलीन हीन मति जाती। मो पर कृपा कीन्हि बहु भाँती ॥ अब जन गृह पुनीत प्रभु कीजे। मज्जनु करिअ समर श्रम छीजे ॥ देखि कोस मंदिर संपदा। देहु कृपाल कपिन्ह कहुँ मुदा ॥ सब बिधि नाथ मोहि अपनाइअ। पुनि मोहि सहित अवधपुर जाइअ ॥ सुनत बचन मृदु दीनदयाला। सजल भए द्वौ नयन बिसाला ॥ दो. तोर कोस गृह मोर सब सत्य बचन सुनु भ्रात। भरत दसा सुमिरत मोहि निमिष कल्प सम जात ॥ ११६(क) ॥
kari binatī jaba saṃbhu sidhāe| taba prabhu nikaṭa bibhīṣanu āe || nāi carana siru kaha mṛdu bānī| binaya sunahu prabhu sāra~gapānī || sakula sadala prabhu rāvana mār yo| pāvana jasa tribhuvana bistār yo || dīna malīna hīna mati jātī| mo para kṛpā kīnhi bahu bhā~tī || aba jana gṛha punīta prabhu kīje| majjanu karia samara śrama chīje || dekhi kosa maṃdira saṃpadā| dehu kṛpāla kapinha kahu~ mudā || saba bidhi nātha mohi apanāia| puni mohi sahita avadhapura jāia || sunata bacana mṛdu dīnadayālā| sajala bhae dvau nayana bisālā || do. tora kosa gṛha mora saba satya bacana sunu bhrāta| bharata dasā sumirata mohi nimiṣa kalpa sama jāta || 116(ka) ||
kari binati jaba sambhu sidhae taba prabhu nikata bibhishanu ae nai carana siru kaha mridu bani binaya sunahu prabhu sara~gapani sakula sadala prabhu ravana mar yo pavana jasa tribhuvana bistar yo dina malina hina mati jati mo para kripa kinhi bahu bha~ti aba jana griha punita prabhu kije majjanu karia samara shrama chije dekhi kosa mamdira sampada dehu kripala kapinha kahu~ muda saba bidhi natha mohi apanaia puni mohi sahita avadhapura jaia sunata bacana mridu dinadayala sajala bhae dvau nayana bisala do. tora kosa griha mora saba satya bacana sunu bhrata bharata dasa sumirata mohi nimisha kalpa sama jata 116(ka)
When Shiva completed his supplication and departed, Vibhishan came forward to the Lord, bowed his head at his feet, and in gentle tones said: 'O Sharangapani, together with his army you have slain Ravan and spread your sacred glory through all three worlds. You have shown me — helpless, unclean, of low understanding — grace in many ways. Now please purify my home with your presence, bathe to wash away the fatigue of battle, view the treasury and palace, and gladden the monkeys with gifts. O Lord, accept me wholly as your own and then take me with you to Ayodhyapuri.' Hearing these gentle, humble words, the compassionate Lord's large eyes filled with tears.
शिवजी की विनती पूरी होने पर जब वे वहाँ से चले गए, तब विभीषण प्रभु के पास आए, चरणों में सिर नवाया और कोमल वाणी में निवेदन किया: "हे शारंगपाणि, कुल-दल सहित प्रभु ने रावण का वध किया और तीनों लोकों में पवित्र यश फैलाया। आपने मुझ दीन, मलिन और हीन-बुद्धि पर बहुत तरह से कृपा की। अब मेरे घर को पवित्र करें, स्नान कर युद्ध की थकान मिटाएँ, कोष-मन्दिर और सम्पदा देखें और वानरों को प्रसन्न करने वाले उपहार दें। हे नाथ, मुझे सब प्रकार से अपना लें और फिर मुझे साथ लेकर अयोध्यापुरी चलें।" यह कोमल-दीन निवेदन सुनकर दीनदयाल राम के दोनों विशाल नेत्र सजल हो गए।
This is verse 137 of 148 in Lanka Kand (लंकाकाण्ड), from the section “Sita's Test & the Gods' Praises” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.