Lanka Kand Verse 115
प्रभु छन महुँ माया सब काटी। जिमि रबि उएँ जाहिं तम फाटी ॥ रावनु एकु देखि सुर हरषे। फिरे सुमन बहु प्रभु पर बरषे ॥ भुज उठाइ रघुपति कपि फेरे। फिरे एक एकन्ह तब टेरे ॥ प्रभु बलु पाइ भालु कपि धाए। तरल तमकि संजुग महि आए ॥ अस्तुति करत देवतन्हि देखें। भयउँ एक मैं इन्ह के लेखें ॥ सठहु सदा तुम्ह मोर मरायल। अस कहि कोऽपि गगन पर धायल ॥ हाहाकार करत सुर भागे। खलहु जाहु कहँ मोरें आगे ॥ देखि बिकल सुर अंगद धायो। कूदि चरन गहि भूमि गिरायो ॥ छं. गहि भूमि पार् यो लात मार् यो बालिसुत प्रभु पहिं गयो। संभारि उठि दसकंठ घोर कठोर रव गर्जत भयो ॥ करि दाप चाप चढ़ाइ दस संधानि सर बहु बरषई। किए सकल भट घायल भयाकुल देखि निज बल हरषई ॥ दो. तब रघुपति रावन के सीस भुजा सर चाप। काटे बहुत बढ़े पुनि जिमि तीरथ कर पाप। ९७ ॥
prabhu chana mahu~ māyā saba kāṭī| jimi rabi ue~ jāhiṃ tama phāṭī || rāvanu eku dekhi sura haraṣe| phire sumana bahu prabhu para baraṣe || bhuja uṭhāi raghupati kapi phere| phire eka ekanha taba ṭere || prabhu balu pāi bhālu kapi dhāe| tarala tamaki saṃjuga mahi āe || astuti karata devatanhi dekheṃ| bhayau~ eka maiṃ inha ke lekheṃ || saṭhahu sadā tumha mora marāyala| asa kahi ko'pi gagana para dhāyala || hāhākāra karata sura bhāge| khalahu jāhu kaha~ moreṃ āge || dekhi bikala sura aṃgada dhāyo| kūdi carana gahi bhūmi girāyo || chaṃ. gahi bhūmi pār yo lāta mār yo bālisuta prabhu pahiṃ gayo| saṃbhāri uṭhi dasakaṃṭha ghora kaṭhora rava garjata bhayo || kari dāpa cāpa caḍha़āi dasa saṃdhāni sara bahu baraṣaī| kie sakala bhaṭa ghāyala bhayākula dekhi nija bala haraṣaī || do. taba raghupati rāvana ke sīsa bhujā sara cāpa| kāṭe bahuta baḍha़e puni jimi tīratha kara pāpa| 97 ||
prabhu chana mahu~ maya saba kati jimi rabi ue~ jahim tama phati ravanu eku dekhi sura harashe phire sumana bahu prabhu para barashe bhuja uthai raghupati kapi phere phire eka ekanha taba tere prabhu balu pai bhalu kapi dhae tarala tamaki samjuga mahi ae astuti karata devatanhi dekhem bhayau~ eka maim inha ke lekhem sathahu sada tumha mora marayala asa kahi ko'pi gagana para dhayala hahakara karata sura bhage khalahu jahu kaha~ morem age dekhi bikala sura amgada dhayo kudi carana gahi bhumi girayo cham. gahi bhumi par yo lata mar yo balisuta prabhu pahim gayo sambhari uthi dasakamtha ghora kathora rava garjata bhayo kari dapa capa cadha़ai dasa samdhani sara bahu barashai kie sakala bhata ghayala bhayakula dekhi nija bala harashai do. taba raghupati ravana ke sisa bhuja sara capa kate bahuta badha़e puni jimi tiratha kara papa 97
In an instant the Lord severed all the illusion, just as darkness is shattered when the sun rises; seeing only one Ravan again, the gods rejoiced and showered flowers upon the Lord. Seeing the gods' jubilation, Ravan sneered — 'Because of their praise I was made to feel alone; fools, you are nothing but the already-dead of my making' — and flew upward. The gods fled in alarm again, but Vali's son Angad ran forward, seized Ravan by the foot, and hurled him to the ground. Ravan rose furious, took up all ten bows, and shot a storm of arrows that wounded all the great warriors. Ram then cut off Ravan's many heads, arms, and bows repeatedly, yet they kept growing back — just as sins accumulate faster than they are purged, even in a pilgrim who frequents holy tirthas.
प्रभु ने एक क्षण में माया को वैसे ही काट दिया जैसे सूर्य उगने पर अंधकार छिन्न-भिन्न हो जाता है; एकमात्र रावण को देखकर देवता प्रसन्न हो गए और प्रभु पर फूल बरसाने लगे। माया के नष्ट होते ही रावण ने कहा—'देवताओं की स्तुति देखकर मुझे लगा कि मैं अकेला हो गया; अरे मूर्खो, तुम सदा मेरे मरे हुओं जैसे हो'—और वह ऊपर उड़ा। हाहाकार करते देवता भागने लगे; किंतु वालि-पुत्र अंगद ने दौड़कर रावण का पैर पकड़ा और उसे धरती पर पटक दिया। फिर रावण ने क्रुद्ध होकर दस धनुष उठाए और अनेक बाण चलाकर सभी योद्धाओं को घायल कर दिया।
This is verse 115 of 148 in Lanka Kand (लंकाकाण्ड), from the section “The Ram-Ravan Battle” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.