Lanka Kand Verse 111
दसमुख देखि सिरन्ह कै बाढ़ी। बिसरा मरन भई रिस गाढ़ी ॥ गर्जेउ मूढ़ महा अभिमानी। धायउ दसहु सरासन तानी ॥ समर भूमि दसकंधर कोप्यो। बरषि बान रघुपति रथ तोप्यो ॥ दंड एक रथ देखि न परेऊ। जनु निहार महुँ दिनकर दुरेऊ ॥ हाहाकार सुरन्ह जब कीन्हा। तब प्रभु कोऽपि कारमुक लीन्हा ॥ सर निवारि रिपु के सिर काटे। ते दिसि बिदिस गगन महि पाटे ॥ काटे सिर नभ मारग धावहिं। जय जय धुनि करि भय उपजावहिं ॥ कहँ लछिमन सुग्रीव कपीसा। कहँ रघुबीर कोसलाधीसा ॥ छं. कहँ रामु कहि सिर निकर धाए देखि मर्कट भजि चले। संधानि धनु रघुबंसमनि हँसि सरन्हि सिर बेधे भले ॥ सिर मालिका कर कालिका गहि बृंद बृंदन्हि बहु मिलीं। करि रुधिर सरि मज्जनु मनहुँ संग्राम बट पूजन चलीं ॥ दो. पुनि दसकंठ क्रुद्ध होइ छाँड़ी सक्ति प्रचंड। चली बिभीषन सन्मुख मनहुँ काल कर दंड ॥ ९३ ॥
dasamukha dekhi siranha kai bāḍha़ī| bisarā marana bhaī risa gāḍha़ī || garjeu mūḍha़ mahā abhimānī| dhāyau dasahu sarāsana tānī || samara bhūmi dasakaṃdhara kopyo| baraṣi bāna raghupati ratha topyo || daṃḍa eka ratha dekhi na pareū| janu nihāra mahu~ dinakara dureū || hāhākāra suranha jaba kīnhā| taba prabhu ko'pi kāramuka līnhā || sara nivāri ripu ke sira kāṭe| te disi bidisa gagana mahi pāṭe || kāṭe sira nabha māraga dhāvahiṃ| jaya jaya dhuni kari bhaya upajāvahiṃ || kaha~ lachimana sugrīva kapīsā| kaha~ raghubīra kosalādhīsā || chaṃ. kaha~ rāmu kahi sira nikara dhāe dekhi markaṭa bhaji cale| saṃdhāni dhanu raghubaṃsamani ha~si saranhi sira bedhe bhale || sira mālikā kara kālikā gahi bṛṃda bṛṃdanhi bahu milīṃ| kari rudhira sari majjanu manahu~ saṃgrāma baṭa pūjana calīṃ || do. puni dasakaṃṭha kruddha hoi chā~ḍa़ī sakti pracaṃḍa| calī bibhīṣana sanmukha manahu~ kāla kara daṃḍa || 93 ||
dasamukha dekhi siranha kai badha़i bisara marana bhai risa gadha़i garjeu mudha़ maha abhimani dhayau dasahu sarasana tani samara bhumi dasakamdhara kopyo barashi bana raghupati ratha topyo damda eka ratha dekhi na pareu janu nihara mahu~ dinakara dureu hahakara suranha jaba kinha taba prabhu ko'pi karamuka linha sara nivari ripu ke sira kate te disi bidisa gagana mahi pate kate sira nabha maraga dhavahim jaya jaya dhuni kari bhaya upajavahim kaha~ lachimana sugriva kapisa kaha~ raghubira kosaladhisa cham. kaha~ ramu kahi sira nikara dhae dekhi markata bhaji cale samdhani dhanu raghubamsamani ha~si saranhi sira bedhe bhale sira malika kara kalika gahi brimda brimdanhi bahu milim kari rudhira sari majjanu manahu~ samgrama bata pujana calim do. puni dasakamtha kruddha hoi cha~da़i sakti pracamda cali bibhishana sanmukha manahu~ kala kara damda 93
Seeing his heads multiplying, Ravan forgot all fear of death and blazed with furious pride; he charged with all ten bows strung, showering arrows so thick that Ram's chariot was hidden for a moment, as the sun disappears in fog. The gods cried out in alarm, but Ram took up his bow, cut through every enemy shaft, and strewed Ravan's severed heads across the sky and earth. The cut heads flew about the sky crying, 'Where is Lakshman? Where is Sugriva? Where is Ram?' — causing panic. Yoginis filled their skull-bowls with streaming blood, while the wives of ghosts and goblins danced joyfully in the sky. Finally Ravan, furious, hurled a mighty shakti directly at Vibhishan.
रावण ने अपने सिरों को बढ़ते देखा तो मृत्यु की सुध भूल गई और उसमें अत्यधिक क्रोध उभर आया; वह गर्जता हुआ दसों धनुष तानकर दौड़ा और राम के रथ को बाणों से ढक दिया। पल-भर के लिए रथ दिखाई न पड़ा, जैसे सूर्य कोहरे में छिप जाए; देवताओं ने हाहाकार किया, तब राम ने धनुष उठाया और शत्रु के समस्त बाण काटते हुए उसके सिर दिशाओं में बिखेर दिए। कटे हुए सिर आकाश में 'कहाँ लक्ष्मण? कहाँ सुग्रीव? कहाँ राम?' पुकारते हुए भागने लगे। योगिनियाँ खप्परों में रक्त भर-भर कर संचित करती थीं और भूत-पिशाचों की पत्नियाँ नभ में नृत्य करती थीं।
This is verse 111 of 148 in Lanka Kand (लंकाकाण्ड), from the section “The Ram-Ravan Battle” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.