Lanka Kand Verse 110
चले बान सपच्छ जनु उरगा। प्रथमहिं हतेउ सारथी तुरगा ॥ रथ बिभंजि हति केतु पताका। गर्जा अति अंतर बल थाका ॥ तुरत आन रथ चढ़ि खिसिआना। अस्त्र सस्त्र छाँड़ेसि बिधि नाना ॥ बिफल होहिं सब उद्यम ताके। जिमि परद्रोह निरत मनसा के ॥ तब रावन दस सूल चलावा। बाजि चारि महि मारि गिरावा ॥ तुरग उठाइ कोऽपि रघुनायक। खैंचि सरासन छाँड़े सायक ॥ रावन सिर सरोज बनचारी। चलि रघुबीर सिलीमुख धारी ॥ दस दस बान भाल दस मारे। निसरि गए चले रुधिर पनारे ॥ स्त्रवत रुधिर धायउ बलवाना। प्रभु पुनि कृत धनु सर संधाना ॥ तीस तीर रघुबीर पबारे। भुजन्हि समेत सीस महि पारे ॥ काटतहीं पुनि भए नबीने। राम बहोरि भुजा सिर छीने ॥ प्रभु बहु बार बाहु सिर हए। कटत झटिति पुनि नूतन भए ॥ पुनि पुनि प्रभु काटत भुज सीसा। अति कौतुकी कोसलाधीसा ॥ रहे छाइ नभ सिर अरु बाहू। मानहुँ अमित केतु अरु राहू ॥ छं. जनु राहु केतु अनेक नभ पथ स्त्रवत सोनित धावहीं। रघुबीर तीर प्रचंड लागहिं भूमि गिरन न पावहीं ॥ एक एक सर सिर निकर छेदे नभ उड़त इमि सोहहीं। जनु कोऽपि दिनकर कर निकर जहँ तहँ बिधुंतुद पोहहीं ॥ दो. जिमि जिमि प्रभु हर तासु सिर तिमि तिमि होहिं अपार। सेवत बिषय बिबर्ध जिमि नित नित नूतन मार ॥ ९२ ॥
cale bāna sapaccha janu uragā| prathamahiṃ hateu sārathī turagā || ratha bibhaṃji hati ketu patākā| garjā ati aṃtara bala thākā || turata āna ratha caḍha़i khisiānā| astra sastra chā~ḍa़esi bidhi nānā || biphala hohiṃ saba udyama tāke| jimi paradroha nirata manasā ke || taba rāvana dasa sūla calāvā| bāji cāri mahi māri girāvā || turaga uṭhāi ko'pi raghunāyaka| khaiṃci sarāsana chā~ḍa़e sāyaka || rāvana sira saroja banacārī| cali raghubīra silīmukha dhārī || dasa dasa bāna bhāla dasa māre| nisari gae cale rudhira panāre || stravata rudhira dhāyau balavānā| prabhu puni kṛta dhanu sara saṃdhānā || tīsa tīra raghubīra pabāre| bhujanhi sameta sīsa mahi pāre || kāṭatahīṃ puni bhae nabīne| rāma bahori bhujā sira chīne || prabhu bahu bāra bāhu sira hae| kaṭata jhaṭiti puni nūtana bhae || puni puni prabhu kāṭata bhuja sīsā| ati kautukī kosalādhīsā || rahe chāi nabha sira aru bāhū| mānahu~ amita ketu aru rāhū || chaṃ. janu rāhu ketu aneka nabha patha stravata sonita dhāvahīṃ| raghubīra tīra pracaṃḍa lāgahiṃ bhūmi girana na pāvahīṃ || eka eka sara sira nikara chede nabha uḍa़ta imi sohahīṃ| janu ko'pi dinakara kara nikara jaha~ taha~ bidhuṃtuda pohahīṃ || do. jimi jimi prabhu hara tāsu sira timi timi hohiṃ apāra| sevata biṣaya bibardha jimi nita nita nūtana māra || 92 ||
cale bana sapaccha janu uraga prathamahim hateu sarathi turaga ratha bibhamji hati ketu pataka garja ati amtara bala thaka turata ana ratha cadha़i khisiana astra sastra cha~da़esi bidhi nana biphala hohim saba udyama take jimi paradroha nirata manasa ke taba ravana dasa sula calava baji cari mahi mari girava turaga uthai ko'pi raghunayaka khaimci sarasana cha~da़e sayaka ravana sira saroja banacari cali raghubira silimukha dhari dasa dasa bana bhala dasa mare nisari gae cale rudhira panare stravata rudhira dhayau balavana prabhu puni krita dhanu sara samdhana tisa tira raghubira pabare bhujanhi sameta sisa mahi pare katatahim puni bhae nabine rama bahori bhuja sira chine prabhu bahu bara bahu sira hae katata jhatiti puni nutana bhae puni puni prabhu katata bhuja sisa ati kautuki kosaladhisa rahe chai nabha sira aru bahu manahu~ amita ketu aru rahu cham. janu rahu ketu aneka nabha patha stravata sonita dhavahim raghubira tira pracamda lagahim bhumi girana na pavahim eka eka sara sira nikara chede nabha uda़ta imi sohahim janu ko'pi dinakara kara nikara jaha~ taha~ bidhumtuda pohahim do. jimi jimi prabhu hara tasu sira timi timi hohim apara sevata bishaya bibardha jimi nita nita nutana mara 92
Ram's arrows flew like winged serpents, first killing the charioteer and horses, then shattering the chariot and cutting down its banner and flag. Ravan, furious, mounted another chariot and hurled weapons of every kind, but all were futile — just as the schemes of a mind bent on harming others come to nothing. He then launched ten tridents and felled Ram's four horses; Ram revived them in a moment and shot ten arrows into each of Ravan's ten heads, sending streams of blood flowing. Yet as fast as heads and arms were severed, new ones sprang up again — just as indulgence in sense-pleasures ever breeds fresh and stronger desire.
राम के बाण पंखों सहित साँपों की तरह उड़ते हुए चले; पहले उन्होंने सारथी और घोड़ों को मारा, फिर रथ तोड़ा, ध्वजा-पताका काटी। रावण क्रुद्ध होकर दूसरे रथ पर चढ़ा और अनेक प्रकार के अस्त्र-शस्त्र चलाए, पर सब निष्फल हुए, जैसे पर-पीड़ा में लगे मन के सभी मनोरथ। तब रावण ने दस त्रिशूल चलाए और राम के चारों घोड़े धरती पर गिरा दिए; राम ने एक क्षण में घोड़ों को उठाकर प्रत्युत्तर में बाण छोड़े और रावण के दसों मस्तकों पर दस-दस बाण मारे—खून की धाराएँ बह चलीं। बार-बार काटने पर भी नए सिर और भुजाएँ उग आते रहे, ठीक जैसे विषय-सेवन से मोह नित-नूतन बढ़ता जाता है।
This is verse 110 of 148 in Lanka Kand (लंकाकाण्ड), from the section “The Ram-Ravan Battle” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.