Bala Kand Verse 7
नानापुराणनिगमागमसम्मतं यद् रामायणे निगदितं क्वचिदन्यतोऽपि। स्वान्तःसुखाय तुलसी रघुनाथगाथा- भाषानिबन्धमतिमञ्जुलमातनोति ॥ ७ ॥
nānāpurāṇanigamāgamasammataṃ yad rāmāyaṇe nigaditaṃ kvacidanyato'pi| svāntaḥsukhāya tulasī raghunāthagāthā- bhāṣānibandhamatimañjulamātanoti || 7 ||
nanapurananigamagamasammatam yad ramayane nigaditam kvacidanyato'pi svantahsukhaya tulasi raghunathagatha- bhashanibandhamatimanjulamatanoti 7
Tulsidas composes this supremely beautiful Bhasha (Awadhi) composition of Raghunath's story — blessed by many Puranas, the Vedas, and Agamas, narrated in the Ramayana and elsewhere — for the joy of his own heart.
अनेक पुराण, वेद तथा आगम से अनुमोदित, रामायण में कही गयी और कहीं अन्यत्र भी वर्णित — Raghunath (Shree Rama) की कथा को Tulsidas अपने अन्तर के आनन्द के लिये अत्यन्त सुन्दर भाषा-रचना में विस्तारित करते हैं।
This is verse 7 of 211 in Bala Kand (बालकाण्ड), from the section “Mangalacharan” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.