Ayodhya Kand Verse 95
तात कृपा करि कीजिअ सोई। जातें अवध अनाथ न होई ॥
मंत्रहि राम उठाइ प्रबोधा। तात धरम मतु तुम्ह सबु सोधा ॥
सिबि दधीचि हरिचंद नरेसा। सहे धरम हित कोटि कलेसा ॥
रंतिदेव बलि भूप सुजाना। धरमु धरेउ सहि संकट नाना ॥
धरमु न दूसर सत्य समाना। आगम निगम पुरान बखाना ॥
मैं सोइ धरमु सुलभ करि पावा। तजें तिहूँ पुर अपजसु छावा ॥
संभावित कहुँ अपजस लाहू। मरन कोटि सम दारुन दाहू ॥
तुम्ह सन तात बहुत का कहऊँ। दिएँ उतरु फिरि पातकु लहऊँ ॥
दो. पितु पद गहि कहि कोटि नति बिनय करब कर जोरि।
चिंता कवनिहु बात कै तात करिअ जनि मोरि ॥ ९५ ॥tāta kṛpā kari kījia soī| jāteṃ avadha anātha na hoī ||
maṃtrahi rāma uṭhāi prabodhā| tāta dharama matu tumha sabu sodhā ||
sibi dadhīci haricaṃda naresā| sahe dharama hita koṭi kalesā ||
raṃtideva bali bhūpa sujānā| dharamu dhareu sahi saṃkaṭa nānā ||
dharamu na dūsara satya samānā| āgama nigama purāna bakhānā ||
maiṃ soi dharamu sulabha kari pāvā| tajeṃ tihū~ pura apajasu chāvā ||
saṃbhāvita kahu~ apajasa lāhū| marana koṭi sama dāruna dāhū ||
tumha sana tāta bahuta kā kahaū~| die~ utaru phiri pātaku lahaū~ ||
do. pitu pada gahi kahi koṭi nati binaya karaba kara jori|
ciṃtā kavanihu bāta kai tāta karia jani mori || 95 ||tata kripa kari kijia soi jatem avadha anatha na hoi
mamtrahi rama uthai prabodha tata dharama matu tumha sabu sodha
sibi dadhici haricamda naresa sahe dharama hita koti kalesa
ramtideva bali bhupa sujana dharamu dhareu sahi samkata nana
dharamu na dusara satya samana agama nigama purana bakhana
maim soi dharamu sulabha kari pava tajem tihu~ pura apajasu chava
sambhavita kahu~ apajasa lahu marana koti sama daruna dahu
tumha sana tata bahuta ka kahau~ die~ utaru phiri pataku lahau~
do. pitu pada gahi kahi koti nati binaya karaba kara jori
cimta kavanihu bata kai tata karia jani mori 95 Ram says: 'Father, grant me just this one grace — that Ayodhya not be left without a protector.' Then Ram helped the minister to his feet and consoled him: 'Father, you have fully understood the truth of dharma. Shibi, Dadhichi, and Harishchandra endured countless sufferings for the sake of righteousness; Rantideva and king Bali bore many trials and held firm to dharma. There is no dharma equal to truth — the shastras, Vedas, and Puranas all declare this. I have obtained that very dharma by the easiest means — to abandon one's reputation across all three worlds is an agony a million times worse than death. What more should I say to you, father — if I answer your plea directly, I would only be committing a sin myself.' Ram sent Sumantra off with the assurance that he would convey his prostrations and entreaties to the king.
राम कहते हैं — 'हे तात, एक ही कृपा करो — अयोध्या अनाथ न हो।' फिर राम ने सचिव को उठाकर समझाया — 'तात, तुमने धर्म के मत को पूरी तरह जाना है। शिबि, दधीचि, हरिश्चंद्र ने धर्म की रक्षा के लिए करोड़ों कष्ट सहे; रन्तिदेव और राजा बलि ने अनेक संकट उठाकर धर्म धारण किया। सत्य के समान कोई धर्म नहीं — आगम, निगम और पुराण सभी यही कहते हैं। मैंने वही धर्म सुलभ रूप से पाया — तीनों लोकों में अपयश छोड़ना मरण से लाखों गुना कठिन है। तुमसे और क्या कहूँ — यदि तुम्हें उत्तर दिया तो मुझे ही पाप लगेगा।' राम ने पिता को प्रणाम करवाने और विनती का आश्वासन देकर सुमंत्र को विदा किया।
This is verse 95 of 326 in Ayodhya Kand (अयोध्याकाण्ड), from the section “Ram Departs Ayodhya — Tamsa & Shrungaverapur” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.