Ayodhya Kand Verse 89
राम लखन सिय रूप निहारी। कहहिं सप्रेम ग्राम नर नारी ॥
ते पितु मातु कहहु सखि कैसे। जिन्ह पठए बन बालक ऐसे ॥
एक कहहिं भल भूपति कीन्हा। लोयन लाहु हमहि बिधि दीन्हा ॥
तब निषादपति उर अनुमाना। तरु सिंसुपा मनोहर जाना ॥
लै रघुनाथहि ठाउँ देखावा। कहेउ राम सब भाँति सुहावा ॥
पुरजन करि जोहारु घर आए। रघुबर संध्या करन सिधाए ॥
गुहँ सँवारि साँथरी डसाई। कुस किसलयमय मृदुल सुहाई ॥
सुचि फल मूल मधुर मृदु जानी। दोना भरि भरि राखेसि पानी ॥
दो. सिय सुमंत्र भ्राता सहित कंद मूल फल खाइ।
सयन कीन्ह रघुबंसमनि पाय पलोटत भाइ ॥ ८९ ॥rāma lakhana siya rūpa nihārī| kahahiṃ saprema grāma nara nārī ||
te pitu mātu kahahu sakhi kaise| jinha paṭhae bana bālaka aise ||
eka kahahiṃ bhala bhūpati kīnhā| loyana lāhu hamahi bidhi dīnhā ||
taba niṣādapati ura anumānā| taru siṃsupā manohara jānā ||
lai raghunāthahi ṭhāu~ dekhāvā| kaheu rāma saba bhā~ti suhāvā ||
purajana kari johāru ghara āe| raghubara saṃdhyā karana sidhāe ||
guha~ sa~vāri sā~tharī ḍasāī| kusa kisalayamaya mṛdula suhāī ||
suci phala mūla madhura mṛdu jānī| donā bhari bhari rākhesi pānī ||
do. siya sumaṃtra bhrātā sahita kaṃda mūla phala khāi|
sayana kīnha raghubaṃsamani pāya paloṭata bhāi || 89 ||rama lakhana siya rupa nihari kahahim saprema grama nara nari
te pitu matu kahahu sakhi kaise jinha pathae bana balaka aise
eka kahahim bhala bhupati kinha loyana lahu hamahi bidhi dinha
taba nishadapati ura anumana taru simsupa manohara jana
lai raghunathahi thau~ dekhava kaheu rama saba bha~ti suhava
purajana kari joharu ghara ae raghubara samdhya karana sidhae
guha~ sa~vari sa~thari dasai kusa kisalayamaya mridula suhai
suci phala mula madhura mridu jani dona bhari bhari rakhesi pani
do. siya sumamtra bhrata sahita kamda mula phala khai
sayana kinha raghubamsamani paya palotata bhai 89 Beholding the radiance of Ram, Lakshman, and Sita, the men and women of Shringaverpur said with feeling: 'Friend, what manner of parents are they who sent these young ones to the forest?' Someone said: 'The king did well — the Creator has granted our eyes a rare gift.' The Nishad chief then looked around thoughtfully and identified a lovely shinshupta tree as a suitable resting spot. He showed Raghunath the place, and Ram said it was beautiful in every way. The townspeople bowed and returned to their homes; Ram went off to perform the evening rites. Guha arranged a clean and lovely bed — of kusha grass and tender leaves, soft and pleasing. Knowing which fruits and roots were pure, sweet, and tender, he filled leaf-cups with them and set out water.
राम, लक्ष्मण और सीता के रूप को देखकर शृंगवेरपुर के नर-नारी सप्रेम कहते हैं — 'सखी, बताओ, वे माता-पिता कैसे हैं जिन्होंने इन बालकों को वन भेजा?' कोई कहता है — 'राजा ने जो किया, भला किया — विधाता ने हमें नेत्रों का लाभ दिया।' तब निषादपति ने मन में विचार किया और एक मनोहर शिंशपा वृक्ष का स्थान देखा। रघुनाथ को वह स्थान दिखाया — राम ने कहा, यह सब प्रकार से सुंदर है। नगर के लोगों ने प्रणाम करके अपने घर लौटे; रघुबर संध्यावंदन करने चले गए। गुह ने साफ और सुंदर शय्या बिछाई — कुश और पत्तों की, कोमल और सुहावनी। पवित्र, मीठे और कोमल फल-मूल जानकर दोनों से भरे दोने रखे और पानी रखा।
This is verse 89 of 326 in Ayodhya Kand (अयोध्याकाण्ड), from the section “Ram Departs Ayodhya — Tamsa & Shrungaverapur” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.