Ayodhya Kand Verse 88
यह सुधि गुहँ निषाद जब पाई। मुदित लिए प्रिय बंधु बोलाई ॥
लिए फल मूल भेंट भरि भारा। मिलन चलेउ हिँयँ हरषु अपारा ॥
करि दंडवत भेंट धरि आगें। प्रभुहि बिलोकत अति अनुरागें ॥
सहज सनेह बिबस रघुराई। पूँछी कुसल निकट बैठाई ॥
नाथ कुसल पद पंकज देखें। भयउँ भागभाजन जन लेखें ॥
देव धरनि धनु धामु तुम्हारा। मैं जनु नीचु सहित परिवारा ॥
कृपा करिअ पुर धारिअ पाऊ। थापिय जनु सबु लोगु सिहाऊ ॥
कहेहु सत्य सबु सखा सुजाना। मोहि दीन्ह पितु आयसु आना ॥
दो. बरष चारिदस बासु बन मुनि ब्रत बेषु अहारु।
ग्राम बासु नहिं उचित सुनि गुहहि भयउ दुखु भारु ॥ ८८ ॥yaha sudhi guha~ niṣāda jaba pāī| mudita lie priya baṃdhu bolāī ||
lie phala mūla bheṃṭa bhari bhārā| milana caleu hi~ya~ haraṣu apārā ||
kari daṃḍavata bheṃṭa dhari āgeṃ| prabhuhi bilokata ati anurāgeṃ ||
sahaja saneha bibasa raghurāī| pū~chī kusala nikaṭa baiṭhāī ||
nātha kusala pada paṃkaja dekheṃ| bhayau~ bhāgabhājana jana lekheṃ ||
deva dharani dhanu dhāmu tumhārā| maiṃ janu nīcu sahita parivārā ||
kṛpā karia pura dhāria pāū| thāpiya janu sabu logu sihāū ||
kahehu satya sabu sakhā sujānā| mohi dīnha pitu āyasu ānā ||
do. baraṣa cāridasa bāsu bana muni brata beṣu ahāru|
grāma bāsu nahiṃ ucita suni guhahi bhayau dukhu bhāru || 88 ||yaha sudhi guha~ nishada jaba pai mudita lie priya bamdhu bolai
lie phala mula bhemta bhari bhara milana caleu hi~ya~ harashu apara
kari damdavata bhemta dhari agem prabhuhi bilokata ati anuragem
sahaja saneha bibasa raghurai pu~chi kusala nikata baithai
natha kusala pada pamkaja dekhem bhayau~ bhagabhajana jana lekhem
deva dharani dhanu dhamu tumhara maim janu nicu sahita parivara
kripa karia pura dharia pau thapiya janu sabu logu sihau
kahehu satya sabu sakha sujana mohi dinha pitu ayasu ana
do. barasha caridasa basu bana muni brata beshu aharu
grama basu nahim ucita suni guhahi bhayau dukhu bharu 88 The moment Guha, the Nishad chief, received the news, he summoned his dear kinsmen and companions. Loading gifts of fruits and roots, his heart brimming with boundless joy, he went forward to greet them. He prostrated himself, placed his offerings before Ram, and gazed at the lord with deep devotion. Ram, naturally susceptible to affection, inquired about his welfare and had him seated beside him. Guha said: 'Lord, the moment I behold your lotus feet, all is well — I count myself among the fortunate. The earth, wealth, home — all are yours, master; I am only a lowly servant with my family. Be gracious and enter the village — your visit will be the envy of all.' Ram replied: 'Friend, you speak truly; but my father has commanded me to spend fourteen years in the forest living the life and diet of an ascetic.'
यह समाचार पाते ही निषादराज गुह ने प्रिय भाइयों-बंधुओं को बुलाया। फल-मूल भेंट के रूप में भरकर लिए और अपार हर्ष हृदय में लेकर मिलने चला। दंडवत करके भेंट सामने रखी और अत्यंत अनुराग से प्रभु को देखता रहा। सहज स्नेह में वशीभूत रघुराई ने कुशल पूछी और पास बैठाया। 'नाथ, आपके चरण-कमल देखकर कुशल हो गई — मैं भाग्यवान जन की गिनती में आ गया। देव, धरती, धन और धाम — सब आपके हैं, मैं तो दीन सेवक हूँ परिवार सहित। कृपा करके नगर में पधारें — जन और लोग सब सिहा जाएँ।' राम ने कहा — 'मित्र, सब सच कहा; किंतु पिता ने मुझे चौदह वर्ष वन में मुनि-वेष और मुनि-आहार से रहने की आज्ञा दी है।'
This is verse 88 of 326 in Ayodhya Kand (अयोध्याकाण्ड), from the section “Ram Departs Ayodhya — Tamsa & Shrungaverapur” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.