Ayodhya Kand Verse 74
धीरजु धरेउ कुअवसर जानी। सहज सुह्द बोली मृदु बानी ॥
तात तुम्हारि मातु बैदेही। पिता रामु सब भाँति सनेही ॥
अवध तहाँ जहँ राम निवासू। तहँइँ दिवसु जहँ भानु प्रकासू ॥
जौ पै सीय रामु बन जाहीं। अवध तुम्हार काजु कछु नाहिं ॥
गुर पितु मातु बंधु सुर साई। सेइअहिं सकल प्रान की नाईं ॥
रामु प्रानप्रिय जीवन जी के। स्वारथ रहित सखा सबही कै ॥
पूजनीय प्रिय परम जहाँ तें। सब मानिअहिं राम के नातें ॥
अस जियँ जानि संग बन जाहू। लेहु तात जग जीवन लाहू ॥
दो. भूरि भाग भाजनु भयहु मोहि समेत बलि जाउँ।
जौम तुम्हरें मन छाड़ि छलु कीन्ह राम पद ठाउँ ॥ ७४ ॥dhīraju dhareu kuavasara jānī| sahaja suhda bolī mṛdu bānī ||
tāta tumhāri mātu baidehī| pitā rāmu saba bhā~ti sanehī ||
avadha tahā~ jaha~ rāma nivāsū| taha~i~ divasu jaha~ bhānu prakāsū ||
jau pai sīya rāmu bana jāhīṃ| avadha tumhāra kāju kachu nāhiṃ ||
gura pitu mātu baṃdhu sura sāī| seiahiṃ sakala prāna kī nāīṃ ||
rāmu prānapriya jīvana jī ke| svāratha rahita sakhā sabahī kai ||
pūjanīya priya parama jahā~ teṃ| saba māniahiṃ rāma ke nāteṃ ||
asa jiya~ jāni saṃga bana jāhū| lehu tāta jaga jīvana lāhū ||
do. bhūri bhāga bhājanu bhayahu mohi sameta bali jāu~|
jauma tumhareṃ mana chāḍa़i chalu kīnha rāma pada ṭhāu~ || 74 ||dhiraju dhareu kuavasara jani sahaja suhda boli mridu bani
tata tumhari matu baidehi pita ramu saba bha~ti sanehi
avadha taha~ jaha~ rama nivasu taha~i~ divasu jaha~ bhanu prakasu
jau pai siya ramu bana jahim avadha tumhara kaju kachu nahim
gura pitu matu bamdhu sura sai seiahim sakala prana ki naim
ramu pranapriya jivana ji ke svaratha rahita sakha sabahi kai
pujaniya priya parama jaha~ tem saba maniahim rama ke natem
asa jiya~ jani samga bana jahu lehu tata jaga jivana lahu
do. bhuri bhaga bhajanu bhayahu mohi sameta bali jau~
jauma tumharem mana chada़i chalu kinha rama pada thau~ 74 Sumitra steadied herself knowing this was a moment of crisis, and spoke with the natural warmth of a well-wishing mother: 'My child, Vaidehi is your mother and Ram — loving in every way — is your father. Ayodhya is wherever Ram dwells and day is wherever the sun shines. If Sita and Ram go to the forest, you have no business remaining in this Ayodhya. Serve your preceptor, father, mother, brother, and gods as you would your very life; but Ram is dearer than life, the soul of all souls, and the selfless friend of everyone — all things are worthy of reverence only through their connection to Ram. Knowing this in your heart, go with them to the forest — my son, seize the true profit of a human life.'
सुमित्रा ने विपरीत अवसर जानकर धैर्य धारण किया और सहज शुभेच्छुक माँ की भाँति मृदु वाणी में बोलीं — 'बेटा, तुम्हारी माता वैदेही हैं और पिता सब प्रकार से स्नेही राम हैं। अवध वहीं है जहाँ राम का निवास है और दिन वहाँ है जहाँ सूर्य का प्रकाश है। यदि सीता और राम वन जाएँ तो यहाँ तुम्हारा अवध से कोई काम नहीं। गुरु, पिता, माता, भाई, देव — सबको प्राण की भाँति सेवा करो; किंतु राम प्राण-प्रिय, जीवन के जीव और सबके निःस्वार्थ सखा हैं — राम के नाते से ही सब पूजनीय हैं। यह मन में जानकर साथ वन जाओ — बेटा, जगत में जीवन का लाभ उठाओ।'
This is verse 74 of 326 in Ayodhya Kand (अयोध्याकाण्ड), from the section “Farewell of Ram, Sita & Lakshman” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.