Ayodhya Kand Verse 41
निधरक बैठि कहइ कटु बानी। सुनत कठिनता अति अकुलानी ॥
जीभ कमान बचन सर नाना। मनहुँ महिप मृदु लच्छ समाना ॥
जनु कठोरपनु धरें सरीरू। सिखइ धनुषबिद्या बर बीरू ॥
सब प्रसंगु रघुपतिहि सुनाई। बैठि मनहुँ तनु धरि निठुराई ॥
मन मुसकाइ भानुकुल भानु। रामु सहज आनंद निधानू ॥
बोले बचन बिगत सब दूषन। मृदु मंजुल जनु बाग बिभूषन ॥
सुनु जननी सोइ सुतु बड़भागी। जो पितु मातु बचन अनुरागी ॥
तनय मातु पितु तोषनिहारा। दुर्लभ जननि सकल संसारा ॥
दो. मुनिगन मिलनु बिसेषि बन सबहि भाँति हित मोर।
तेहि महँ पितु आयसु बहुरि संमत जननी तोर ॥ ४१ ॥nidharaka baiṭhi kahai kaṭu bānī| sunata kaṭhinatā ati akulānī ||
jībha kamāna bacana sara nānā| manahu~ mahipa mṛdu laccha samānā ||
janu kaṭhorapanu dhareṃ sarīrū| sikhai dhanuṣabidyā bara bīrū ||
saba prasaṃgu raghupatihi sunāī| baiṭhi manahu~ tanu dhari niṭhurāī ||
mana musakāi bhānukula bhānu| rāmu sahaja ānaṃda nidhānū ||
bole bacana bigata saba dūṣana| mṛdu maṃjula janu bāga bibhūṣana ||
sunu jananī soi sutu baḍa़bhāgī| jo pitu mātu bacana anurāgī ||
tanaya mātu pitu toṣanihārā| durlabha janani sakala saṃsārā ||
do. munigana milanu biseṣi bana sabahi bhā~ti hita mora|
tehi maha~ pitu āyasu bahuri saṃmata jananī tora || 41 ||nidharaka baithi kahai katu bani sunata kathinata ati akulani
jibha kamana bacana sara nana manahu~ mahipa mridu laccha samana
janu kathorapanu dharem sariru sikhai dhanushabidya bara biru
saba prasamgu raghupatihi sunai baithi manahu~ tanu dhari nithurai
mana musakai bhanukula bhanu ramu sahaja anamda nidhanu
bole bacana bigata saba dushana mridu mamjula janu baga bibhushana
sunu janani soi sutu bada़bhagi jo pitu matu bacana anuragi
tanaya matu pitu toshanihara durlabha janani sakala samsara
do. munigana milanu biseshi bana sabahi bha~ti hita mora
tehi maha~ pitu ayasu bahuri sammata janani tora 41 Kaikeyi sits and speaks bitter words without a trace of hesitation — the harshness of what she says is deeply distressing to hear. Her tongue is a bow, her words are arrows — as if the gentle Ram were a soft target for this pitiless archer. She recounts the whole affair to Ram — sitting there as if she were cruelty incarnate. Ram, the natural treasure-house of joy, smiles gently within, and speaks words free of all fault, soft and beautiful: 'Mother, blessed is the son who loves his parents' word. A son who truly satisfies his mother and father is rare in this world.' Ram says: 'Meeting sages in the forest is in every way my own benefit — and added to that is father's command and your concurrence, dear mother.'
कैकेयी निर्भीक बैठकर कड़वी वाणी कह रही है — सुनने में कठोरता बहुत अकुलाती है। जीभ कमान, वचन बाण — मानो कोमल राम कोमल लक्ष्य हों। उसने सब प्रसंग राम को सुनाया — मानो देह धरी निठुरता बैठी हो। राम सहज आनंद-निधान हैं — मन-ही-मन मुस्कुराए। बिना दोष के कोमल, सुंदर वाणी बोले: "माँ, वह पुत्र बड़भागी है जो माता-पिता के वचन में अनुरागी हो। माता-पिता को संतुष्ट करने वाला पुत्र जगत में दुर्लभ है।" राम बोले: "वन में मुनि-मिलन, सब प्रकार मेरा हित है — और उसमें पिता की आज्ञा है, तुम्हारी भी सम्मति है।"
This is verse 41 of 326 in Ayodhya Kand (अयोध्याकाण्ड), from the section “Ram's Exile — Kaikeyi's Decree & Ram's Acceptance” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.