Ayodhya Kand Verse 31
आगें दीखि जरत रिस भारी। मनहुँ रोष तरवारि उघारी ॥
मूठि कुबुद्धि धार निठुराई। धरी कूबरीं सान बनाई ॥
लखी महीप कराल कठोरा। सत्य कि जीवनु लेइहि मोरा ॥
बोले राउ कठिन करि छाती। बानी सबिनय तासु सोहाती ॥
प्रिया बचन कस कहसि कुभाँती। भीर प्रतीति प्रीति करि हाँती ॥
मोरें भरतु रामु दुइ आँखी। सत्य कहउँ करि संकरू साखी ॥
अवसि दूतु मैं पठइब प्राता। ऐहहिं बेगि सुनत दोउ भ्राता ॥
सुदिन सोधि सबु साजु सजाई। देउँ भरत कहुँ राजु बजाई ॥
दो. लोभु न रामहि राजु कर बहुत भरत पर प्रीति।
मैं बड़ छोट बिचारि जियँ करत रहेउँ नृपनीति ॥ ३१ ॥āgeṃ dīkhi jarata risa bhārī| manahu~ roṣa taravāri ughārī ||
mūṭhi kubuddhi dhāra niṭhurāī| dharī kūbarīṃ sāna banāī ||
lakhī mahīpa karāla kaṭhorā| satya ki jīvanu leihi morā ||
bole rāu kaṭhina kari chātī| bānī sabinaya tāsu sohātī ||
priyā bacana kasa kahasi kubhā~tī| bhīra pratīti prīti kari hā~tī ||
moreṃ bharatu rāmu dui ā~khī| satya kahau~ kari saṃkarū sākhī ||
avasi dūtu maiṃ paṭhaiba prātā| aihahiṃ begi sunata dou bhrātā ||
sudina sodhi sabu sāju sajāī| deu~ bharata kahu~ rāju bajāī ||
do. lobhu na rāmahi rāju kara bahuta bharata para prīti|
maiṃ baḍa़ choṭa bicāri jiya~ karata raheu~ nṛpanīti || 31 ||agem dikhi jarata risa bhari manahu~ rosha taravari ughari
muthi kubuddhi dhara nithurai dhari kubarim sana banai
lakhi mahipa karala kathora satya ki jivanu leihi mora
bole rau kathina kari chati bani sabinaya tasu sohati
priya bacana kasa kahasi kubha~ti bhira pratiti priti kari ha~ti
morem bharatu ramu dui a~khi satya kahau~ kari samkaru sakhi
avasi dutu maim pathaiba prata aihahim begi sunata dou bhrata
sudina sodhi sabu saju sajai deu~ bharata kahu~ raju bajai
do. lobhu na ramahi raju kara bahuta bharata para priti
maim bada़ chota bicari jiya~ karata raheu~ nripaniti 31 Before the king, Kaikeyi's rage stood like a drawn sword — its hilt evil counsel, its blade cruelty, sharpened by the hunchback. The king recognises this terrible weapon and wonders: 'Will keeping my word cost my life?' Yet steadying himself, he says in subdued words: 'Beloved, why do you speak this way, cutting away trust and love? Ram and Bharat are both my eyes — Shankara is my witness. Tomorrow morning I will send a messenger; both brothers will come quickly. On an auspicious day, with all preparations made, I will bestow the kingdom on Bharat. Ram has no greed for the throne; his love for Bharat is great — I was following royal protocol out of regard for seniority.'
राजा के सामने कैकेयी का क्रोध तलवार-सा खड़ा था — मूठि कुबुद्धि, धार निठुरता, सान कुबरी ने लगाई। राजा ने उसे पहचाना: "क्या सत्य-वचन देना जान लेगा?" पर धीर-चित्त होकर बोले: "प्रिया, इस तरह क्यों बोलती हो — प्रीति-प्रतीत को क्यों काटती हो? राम और भरत दोनों मेरी आँखें हैं — शंकर साक्षी। कल दूत भेजूंगा, दोनों भाई जल्दी आएंगे। शुभ दिन देखकर सामग्री जुटाकर भरत को राज्य दूंगा। राम को राज्य का लोभ नहीं; भरत पर उन्हें अत्यधिक प्रेम है — मैं बड़े-छोटे का विचार करके राज-नीति निभा रहा था।"
This is verse 31 of 326 in Ayodhya Kand (अयोध्याकाण्ड), from the section “Manthara's Scheme & Kaikeyi's Two Boons” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.