Ayodhya Kand Verse 291
सो सुखु करमु धरमु जरि जाऊ। जहँ न राम पद पंकज भाऊ ॥
जोगु कुजोगु ग्यानु अग्यानू। जहँ नहिं राम पेम परधानू ॥
तुम्ह बिनु दुखी सुखी तुम्ह तेहीं। तुम्ह जानहु जिय जो जेहि केहीं ॥
राउर आयसु सिर सबही कें। बिदित कृपालहि गति सब नीकें ॥
आपु आश्रमहि धारिअ पाऊ। भयउ सनेह सिथिल मुनिराऊ ॥
करि प्रनाम तब रामु सिधाए। रिषि धरि धीर जनक पहिं आए ॥
राम बचन गुरु नृपहि सुनाए। सील सनेह सुभायँ सुहाए ॥
महाराज अब कीजिअ सोई। सब कर धरम सहित हित होई।
दो. ग्यान निधान सुजान सुचि धरम धीर नरपाल।
तुम्ह बिनु असमंजस समन को समरथ एहि काल ॥ २९१ ॥so sukhu karamu dharamu jari jāū| jaha~ na rāma pada paṃkaja bhāū ||
jogu kujogu gyānu agyānū| jaha~ nahiṃ rāma pema paradhānū ||
tumha binu dukhī sukhī tumha tehīṃ| tumha jānahu jiya jo jehi kehīṃ ||
rāura āyasu sira sabahī keṃ| bidita kṛpālahi gati saba nīkeṃ ||
āpu āśramahi dhāria pāū| bhayau saneha sithila munirāū ||
kari pranāma taba rāmu sidhāe| riṣi dhari dhīra janaka pahiṃ āe ||
rāma bacana guru nṛpahi sunāe| sīla saneha subhāya~ suhāe ||
mahārāja aba kījia soī| saba kara dharama sahita hita hoī|
do. gyāna nidhāna sujāna suci dharama dhīra narapāla|
tumha binu asamaṃjasa samana ko samaratha ehi kāla || 291 ||so sukhu karamu dharamu jari jau jaha~ na rama pada pamkaja bhau
jogu kujogu gyanu agyanu jaha~ nahim rama pema paradhanu
tumha binu dukhi sukhi tumha tehim tumha janahu jiya jo jehi kehim
raura ayasu sira sabahi kem bidita kripalahi gati saba nikem
apu ashramahi dharia pau bhayau saneha sithila munirau
kari pranama taba ramu sidhae rishi dhari dhira janaka pahim ae
rama bacana guru nripahi sunae sila saneha subhaya~ suhae
maharaja aba kijia soi saba kara dharama sahita hita hoi
do. gyana nidhana sujana suci dharama dhira narapala
tumha binu asamamjasa samana ko samaratha ehi kala 291 Ram continued, saying that any happiness, action, or religious duty that lacks love for Ram's lotus feet is worthless; any yoga, knowledge, or wisdom where Ram's love is not the foremost principle is empty. He said that the guru's command was on everyone's head and the guru knew the inner state of all well — please now return to your hermitage. Hearing this, sage Vasishtha became moved with affection; Ram bowed and departed, and the sage, composing himself, went to Janak and conveyed Ram's gracious words, urging the king to do whatever would be beneficial to all within the bounds of dharma.
राम ने आगे कहा — वह सुख, कर्म और धर्म जल जाए जिसमें राम के चरण-कमलों का प्रेम न हो; वह योग, ज्ञान या विद्या व्यर्थ है जिसमें राम का प्रेम प्रधान नहीं। हे नाथ, आपकी आज्ञा सबके सिर पर है, आप सबकी अन्तर्गति को भली-भाँति जानते हैं — अब आप अपने आश्रम को पधारिए। यह सुनकर मुनिराज वशिष्ठ स्नेह से शिथिल हो गए; राम प्रणाम करके चले आए और ऋषिवर ने धैर्य धरकर जनक के पास जाकर राम के सुंदर वचन सुनाए, तथा कहा कि महाराज, अब वही कीजिए जो सबके धर्म-सहित हित हो।
This is verse 291 of 326 in Ayodhya Kand (अयोध्याकाण्ड), from the section “Paduka Gift & Bharat's Farewell” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.