Ayodhya Kand Verse 248
करि पितु क्रिया बेद जसि बरनी। भे पुनीत पातक तम तरनी ॥
जासु नाम पावक अघ तूला। सुमिरत सकल सुमंगल मूला ॥
सुद्ध सो भयउ साधु संमत अस। तीरथ आवाहन सुरसरि जस ॥
सुद्ध भएँ दुइ बासर बीते। बोले गुर सन राम पिरीते ॥
नाथ लोग सब निपट दुखारी। कंद मूल फल अंबु अहारी ॥
सानुज भरतु सचिव सब माता। देखि मोहि पल जिमि जुग जाता ॥
सब समेत पुर धारिअ पाऊ। आपु इहाँ अमरावति राऊ ॥
बहुत कहेउँ सब कियउँ ढिठाई। उचित होइ तस करिअ गोसाँई ॥
दो. धर्म सेतु करुनायतन कस न कहहु अस राम।
लोग दुखित दिन दुइ दरस देखि लहहुँ बिश्राम ॥ २४८ ॥kari pitu kriyā beda jasi baranī| bhe punīta pātaka tama taranī ||
jāsu nāma pāvaka agha tūlā| sumirata sakala sumaṃgala mūlā ||
suddha so bhayau sādhu saṃmata asa| tīratha āvāhana surasari jasa ||
suddha bhae~ dui bāsara bīte| bole gura sana rāma pirīte ||
nātha loga saba nipaṭa dukhārī| kaṃda mūla phala aṃbu ahārī ||
sānuja bharatu saciva saba mātā| dekhi mohi pala jimi juga jātā ||
saba sameta pura dhāria pāū| āpu ihā~ amarāvati rāū ||
bahuta kaheu~ saba kiyau~ ḍhiṭhāī| ucita hoi tasa karia gosā~ī ||
do. dharma setu karunāyatana kasa na kahahu asa rāma|
loga dukhita dina dui darasa dekhi lahahu~ biśrāma || 248 ||kari pitu kriya beda jasi barani bhe punita pataka tama tarani
jasu nama pavaka agha tula sumirata sakala sumamgala mula
suddha so bhayau sadhu sammata asa tiratha avahana surasari jasa
suddha bhae~ dui basara bite bole gura sana rama pirite
natha loga saba nipata dukhari kamda mula phala ambu ahari
sanuja bharatu saciva saba mata dekhi mohi pala jimi juga jata
saba sameta pura dharia pau apu iha~ amaravati rau
bahuta kaheu~ saba kiyau~ dhithai ucita hoi tasa karia gosa~i
do. dharma setu karunayatana kasa na kahahu asa rama
loga dukhita dina dui darasa dekhi lahahu~ bishrama 248 After performing his father's last rites according to Vedic procedure, Ram was purified — he whose name is itself fire that burns the cotton of sin and whose very remembrance brings forth every auspiciousness, was rendered as pure as a sacred tirtha's invocation, as pure as the Ganga herself. After two days of purification, Ram lovingly said to Guru Vasishtha: O master, all these people are very miserable, living on roots, tubers, fruits and water; seeing Bharat with his brother, the ministers and all the mothers here — each passing moment feels like an age to me. Please take everyone back to the city; here you are like the king of Amaravati himself. He then added: I have spoken too boldly — do as you think fit, O lord.
पिता की वेद-विधि से क्रिया करके राम पुनीत हुए — जिनका नाम अघ-तूल को जलाने वाली अग्नि है और स्मरण से समस्त मंगलों का उदय होता है, वे तीर्थ के आवाहन और गंगा के समान विशुद्ध हो गए। दो दिन शुद्धि के बाद राम ने गुरु से प्रेमपूर्वक कहा — नाथ, सब लोग बहुत दुखी हैं, कंद-मूल-फल-जल ही इनका आहार है; सानुज भरत, सचिव, सब माताएँ — इन्हें देखकर मुझे एक-एक पल युग के समान लगता है। सब को लेकर पुर (अयोध्या) पधारें, आप यहाँ अमरावती के राजा (इंद्र) की भाँति हैं। फिर कहते हैं — बहुत ढिठाई की, उचित हो तो वैसा करें।
This is verse 248 of 326 in Ayodhya Kand (अयोध्याकाण्ड), from the section “Bharat-Ram Milap at Chitrakut” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.