Ayodhya Kand Verse 246
सीय आइ मुनिबर पग लागी। उचित असीस लही मन मागी ॥
गुरपतिनिहि मुनितियन्ह समेता। मिली पेमु कहि जाइ न जेता ॥
बंदि बंदि पग सिय सबही के। आसिरबचन लहे प्रिय जी के ॥
सासु सकल जब सीयँ निहारीं। मूदे नयन सहमि सुकुमारीं ॥
परीं बधिक बस मनहुँ मरालीं। काह कीन्ह करतार कुचालीं ॥
तिन्ह सिय निरखि निपट दुखु पावा। सो सबु सहिअ जो दैउ सहावा ॥
जनकसुता तब उर धरि धीरा। नील नलिन लोयन भरि नीरा ॥
मिली सकल सासुन्ह सिय जाई। तेहि अवसर करुना महि छाई ॥
दो. लागि लागि पग सबनि सिय भेंटति अति अनुराग ॥
हृदयँ असीसहिं पेम बस रहिअहु भरी सोहाग ॥ २४६ ॥sīya āi munibara paga lāgī| ucita asīsa lahī mana māgī ||
gurapatinihi munitiyanha sametā| milī pemu kahi jāi na jetā ||
baṃdi baṃdi paga siya sabahī ke| āsirabacana lahe priya jī ke ||
sāsu sakala jaba sīya~ nihārīṃ| mūde nayana sahami sukumārīṃ ||
parīṃ badhika basa manahu~ marālīṃ| kāha kīnha karatāra kucālīṃ ||
tinha siya nirakhi nipaṭa dukhu pāvā| so sabu sahia jo daiu sahāvā ||
janakasutā taba ura dhari dhīrā| nīla nalina loyana bhari nīrā ||
milī sakala sāsunha siya jāī| tehi avasara karunā mahi chāī ||
do. lāgi lāgi paga sabani siya bheṃṭati ati anurāga ||
hṛdaya~ asīsahiṃ pema basa rahiahu bharī sohāga || 246 ||siya ai munibara paga lagi ucita asisa lahi mana magi
gurapatinihi munitiyanha sameta mili pemu kahi jai na jeta
bamdi bamdi paga siya sabahi ke asirabacana lahe priya ji ke
sasu sakala jaba siya~ niharim mude nayana sahami sukumarim
parim badhika basa manahu~ maralim kaha kinha karatara kucalim
tinha siya nirakhi nipata dukhu pava so sabu sahia jo daiu sahava
janakasuta taba ura dhari dhira nila nalina loyana bhari nira
mili sakala sasunha siya jai tehi avasara karuna mahi chai
do. lagi lagi paga sabani siya bhemtati ati anuraga
hridaya~ asisahim pema basa rahiahu bhari sohaga 246 Sita came and bowed at the feet of the great sages, receiving in her heart the boon she had sought. She met the guru's wife and the sage women with a depth of love that words cannot capture. She bowed to each and received their cherished blessings. When Sita looked upon all her mothers-in-law, the delicate princess closed her eyes in trembling — like swans fallen into a hunter's power. Seeing her state, the mothers-in-law were filled with deep pain. Sita steadied herself, her eyes like dark lotuses brimming with tears, and met each of the mothers-in-law in turn; in that moment, compassion spread across the earth. She touched the feet of each one, and the mothers-in-law, overwhelmed with love, blessed her from their hearts: 'May you always remain blessed with your husband.'
सीताजी आकर मुनिश्रेष्ठ के चरणों में लगीं और मन से माँगा वर पाया। गुरु-पत्नी और मुनि-स्त्रियों से इतने प्रेम से मिलीं जो कहा नहीं जा सकता। सब की प्रणाम करके आशीर्वाद लिया। जब सीताजी ने सब सासुओं को देखा तो सुकुमारी नेत्र मूँदकर सहम गईं — जैसे शिकारी के वश में हंसिनियाँ हों। उनकी दशा देखकर सासुओं ने अत्यंत दुःख पाया। सीताजी ने धैर्य धरकर नीलकमल-से नेत्रों में जल भरे सब सासुओं से मिलीं; उस अवसर पर करुणा धरती पर छा गई। एक-एक के पैर लागकर मिलीं और सासुओं ने प्रेमवश हृदय से आशीर्वाद दिया — 'सदा सौभाग्यवती रहो।'
This is verse 246 of 326 in Ayodhya Kand (अयोध्याकाण्ड), from the section “Bharat-Ram Milap at Chitrakut” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.