Ayodhya Kand Verse 225
मंगल सगुन होहिं सब काहू। फरकहिं सुखद बिलोचन बाहू ॥
भरतहि सहित समाज उछाहू। मिलिहहिं रामु मिटहि दुख दाहू ॥
करत मनोरथ जस जियँ जाके। जाहिं सनेह सुराँ सब छाके ॥
सिथिल अंग पग मग डगि डोलहिं। बिहबल बचन पेम बस बोलहिं ॥
रामसखाँ तेहि समय देखावा। सैल सिरोमनि सहज सुहावा ॥
जासु समीप सरित पय तीरा। सीय समेत बसहिं दोउ बीरा ॥
देखि करहिं सब दंड प्रनामा। कहि जय जानकि जीवन रामा ॥
प्रेम मगन अस राज समाजू। जनु फिरि अवध चले रघुराजू ॥
दो. भरत प्रेमु तेहि समय जस तस कहि सकइ न सेषु।
कबिहिं अगम जिमि ब्रह्मसुखु अह मम मलिन जनेषु ॥ २२५।maṃgala saguna hohiṃ saba kāhū| pharakahiṃ sukhada bilocana bāhū ||
bharatahi sahita samāja uchāhū| milihahiṃ rāmu miṭahi dukha dāhū ||
karata manoratha jasa jiya~ jāke| jāhiṃ saneha surā~ saba chāke ||
sithila aṃga paga maga ḍagi ḍolahiṃ| bihabala bacana pema basa bolahiṃ ||
rāmasakhā~ tehi samaya dekhāvā| saila siromani sahaja suhāvā ||
jāsu samīpa sarita paya tīrā| sīya sameta basahiṃ dou bīrā ||
dekhi karahiṃ saba daṃḍa pranāmā| kahi jaya jānaki jīvana rāmā ||
prema magana asa rāja samājū| janu phiri avadha cale raghurājū ||
do. bharata premu tehi samaya jasa tasa kahi sakai na seṣu|
kabihiṃ agama jimi brahmasukhu aha mama malina janeṣu || 225|mamgala saguna hohim saba kahu pharakahim sukhada bilocana bahu
bharatahi sahita samaja uchahu milihahim ramu mitahi dukha dahu
karata manoratha jasa jiya~ jake jahim saneha sura~ saba chake
sithila amga paga maga dagi dolahim bihabala bacana pema basa bolahim
ramasakha~ tehi samaya dekhava saila siromani sahaja suhava
jasu samipa sarita paya tira siya sameta basahim dou bira
dekhi karahim saba damda pranama kahi jaya janaki jivana rama
prema magana asa raja samaju janu phiri avadha cale raghuraju
do. bharata premu tehi samaya jasa tasa kahi sakai na seshu
kabihim agama jimi brahmasukhu aha mama malina janeshu 225All of them received auspicious signs — eyes and arms twitched pleasingly, heralding Ram's meeting and the end of their burning grief. Each person cherished a private wish, their limbs languid with love, swaying on the path and speaking words of tender emotion. At this very moment Ram's dear friend Nishad pointed out the beautiful summit of Chitrakut — near whose shores the two heroes dwell with Sita. Everyone cried 'Victory to Janaki's lord Ram' and prostrated in reverence; the entire royal company, lost in love, looked as though they were returning to Ayodhya with Raghuraja himself.
सभी को शुभ शकुन हो रहे थे, नेत्र और भुजाएँ फड़क रही थीं — संकेत था कि राम का मिलन होगा और दुःख का ताप मिटेगा। सब अपने-अपने मनोरथ करते, प्रेम के मद में छके, शिथिल अंगों से मग में डगमगाते और प्रेमवश विह्वल वचन बोलते चले जा रहे थे। इसी समय राम के सखा (निषाद) ने चित्रकूट की सुंदर शिखरावली दिखाई — जिसके समीप नदी के किनारे सीता-सहित दोनों वीर निवास करते हैं। सब ने 'जय जानकी-जीवन राम' कहते हुए दंडवत प्रणाम किया; प्रेम में मगन राज-समाज ऐसा लग रहा था जैसे रघुराज के साथ अयोध्या की ओर लौट रहे हों।
This is verse 225 of 326 in Ayodhya Kand (अयोध्याकाण्ड), from the section “Bharat-Ram Milap at Chitrakut” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.