Ayodhya Kand Verse 197
सृंगबेरपुर भरत दीख जब। भे सनेहँ सब अंग सिथिल तब ॥
सोहत दिएँ निषादहि लागू। जनु तनु धरें बिनय अनुरागू ॥
एहि बिधि भरत सेनु सबु संगा। दीखि जाइ जग पावनि गंगा ॥
रामघाट कहँ कीन्ह प्रनामू। भा मनु मगनु मिले जनु रामू ॥
करहिं प्रनाम नगर नर नारी। मुदित ब्रह्ममय बारि निहारी ॥
करि मज्जनु मागहिं कर जोरी। रामचंद्र पद प्रीति न थोरी ॥
भरत कहेउ सुरसरि तव रेनू। सकल सुखद सेवक सुरधेनू ॥
जोरि पानि बर मागउँ एहू। सीय राम पद सहज सनेहू ॥
दो. एहि बिधि मज्जनु भरतु करि गुर अनुसासन पाइ।
मातु नहानीं जानि सब डेरा चले लवाइ ॥ १९७ ॥sṛṃgaberapura bharata dīkha jaba| bhe saneha~ saba aṃga sithila taba ||
sohata die~ niṣādahi lāgū| janu tanu dhareṃ binaya anurāgū ||
ehi bidhi bharata senu sabu saṃgā| dīkhi jāi jaga pāvani gaṃgā ||
rāmaghāṭa kaha~ kīnha pranāmū| bhā manu maganu mile janu rāmū ||
karahiṃ pranāma nagara nara nārī| mudita brahmamaya bāri nihārī ||
kari majjanu māgahiṃ kara jorī| rāmacaṃdra pada prīti na thorī ||
bharata kaheu surasari tava renū| sakala sukhada sevaka suradhenū ||
jori pāni bara māgau~ ehū| sīya rāma pada sahaja sanehū ||
do. ehi bidhi majjanu bharatu kari gura anusāsana pāi|
mātu nahānīṃ jāni saba ḍerā cale lavāi || 197 ||srimgaberapura bharata dikha jaba bhe saneha~ saba amga sithila taba
sohata die~ nishadahi lagu janu tanu dharem binaya anuragu
ehi bidhi bharata senu sabu samga dikhi jai jaga pavani gamga
ramaghata kaha~ kinha pranamu bha manu maganu mile janu ramu
karahim pranama nagara nara nari mudita brahmamaya bari nihari
kari majjanu magahim kara jori ramacamdra pada priti na thori
bharata kaheu surasari tava renu sakala sukhada sevaka suradhenu
jori pani bara magau~ ehu siya rama pada sahaja sanehu
do. ehi bidhi majjanu bharatu kari gura anusasana pai
matu nahanim jani saba dera cale lavai 197 When Bharat saw Shringaverpur, his every limb went limp with love, and he walked with his hand in Nishad's, as if devotion and affection had taken bodily form. Reaching the Ganga with the whole army, he bowed at Ram's ghat, his mind so absorbed it felt as though Ram himself had been found. With folded hands, Bharat asked the divine river for one boon alone — that his love for the feet of Sita and Ram remain ever natural and unbroken.
जब भरत ने श्रृंगवेरपुर देखा तो प्रेम से उनके सभी अंग शिथिल हो गए और वे निषादराज का हाथ थामे चले, मानो विनय और अनुराग ने शरीर धारण कर लिया हो। सेना सहित गंगाजी का दर्शन हुआ, राम के घाट पर प्रणाम किया और मन ऐसा मग्न हुआ जैसे राम ही मिल गए हों। भरत ने हाथ जोड़कर गंगाजी से केवल यही वर माँगा कि सीता-राम के चरणों में स्वाभाविक प्रेम सदा बना रहे।
This is verse 197 of 326 in Ayodhya Kand (अयोध्याकाण्ड), from the section “Bharat's Resolution & Journey to Chitrakut” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.