Ayodhya Kand Verse 13
दीख मंथरा नगरु बनावा। मंजुल मंगल बाज बधावा ॥
पूछेसि लोगन्ह काह उछाहू। राम तिलकु सुनि भा उर दाहू ॥
करइ बिचारु कुबुद्धि कुजाती। होइ अकाजु कवनि बिधि राती ॥
देखि लागि मधु कुटिल किराती। जिमि गवँ तकइ लेउँ केहि भाँती ॥
भरत मातु पहिं गइ बिलखानी। का अनमनि हसि कह हँसि रानी ॥
ऊतरु देइ न लेइ उसासू। नारि चरित करि ढारइ आँसू ॥
हँसि कह रानि गालु बड़ तोरें। दीन्ह लखन सिख अस मन मोरें ॥
तबहुँ न बोल चेरि बड़ि पापिनि। छाड़इ स्वास कारि जनु साँपिनि ॥
दो. सभय रानि कह कहसि किन कुसल रामु महिपालु।
लखनु भरतु रिपुदमनु सुनि भा कुबरी उर सालु ॥ १३ ॥dīkha maṃtharā nagaru banāvā| maṃjula maṃgala bāja badhāvā ||
pūchesi loganha kāha uchāhū| rāma tilaku suni bhā ura dāhū ||
karai bicāru kubuddhi kujātī| hoi akāju kavani bidhi rātī ||
dekhi lāgi madhu kuṭila kirātī| jimi gava~ takai leu~ kehi bhā~tī ||
bharata mātu pahiṃ gai bilakhānī| kā anamani hasi kaha ha~si rānī ||
ūtaru dei na lei usāsū| nāri carita kari ḍhārai ā~sū ||
ha~si kaha rāni gālu baḍa़ toreṃ| dīnha lakhana sikha asa mana moreṃ ||
tabahu~ na bola ceri baḍa़i pāpini| chāḍa़i svāsa kāri janu sā~pini ||
do. sabhaya rāni kaha kahasi kina kusala rāmu mahipālu|
lakhanu bharatu ripudamanu suni bhā kubarī ura sālu || 13 ||dikha mamthara nagaru banava mamjula mamgala baja badhava
puchesi loganha kaha uchahu rama tilaku suni bha ura dahu
karai bicaru kubuddhi kujati hoi akaju kavani bidhi rati
dekhi lagi madhu kutila kirati jimi gava~ takai leu~ kehi bha~ti
bharata matu pahim gai bilakhani ka anamani hasi kaha ha~si rani
utaru dei na lei usasu nari carita kari dharai a~su
ha~si kaha rani galu bada़ torem dinha lakhana sikha asa mana morem
tabahu~ na bola ceri bada़i papini chada़i svasa kari janu sa~pini
do. sabhaya rani kaha kahasi kina kusala ramu mahipalu
lakhanu bharatu ripudamanu suni bha kubari ura salu 13 Manthara sees the city decorated and hears the celebratory music; on learning from the people that Ram is to be anointed, a burning jealousy flares in her heart. This wicked schemer plots how to ruin the occasion before nightfall, and approaches Kaikeyi like a huntress stalking honey. Kaikeyi notices her gloom and asks with a smile, but Manthara neither answers nor speaks — she only sheds tears and breathes out long sighs like a great serpent. When the frightened Kaikeyi asks whether Ram, the king, Lakshman, Bharat, and Shatrughna are all well, the hunchback's heart burns even more.
मंथरा ने नगर को सजा-बजा देखा और बधाई के वाद्य सुने। लोगों से "राम का तिलक" सुनकर उसके हृदय में जलन हुई। वह कुटिल कुबुद्धि सोचने लगी: "रात होने से पहले यह काम बिगाड़ दूं।" मधु देखकर घात ताकने वाली भिलनी की तरह कैकेयी के पास गई। कैकेयी ने उसे उदास देखकर हँसते हुए पूछा — पर मंथरा उत्तर न देकर साँपिन-सी साँसें छोड़ती और आँसू बहाती रही। भयभीत कैकेयी ने पूछा: "क्या राम, महाराज, लक्ष्मण, भरत, शत्रुघ्न सब कुशल हैं?" — यह सुनकर कुबरी के हृदय में और जलन हुई।
This is verse 13 of 326 in Ayodhya Kand (अयोध्याकाण्ड), from the section “Manthara's Scheme & Kaikeyi's Two Boons” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.