Ayodhya Kand Verse 128
सुनि मुनि बचन प्रेम रस साने। सकुचि राम मन महुँ मुसुकाने ॥
बालमीकि हँसि कहहिं बहोरी। बानी मधुर अमिअ रस बोरी ॥
सुनहु राम अब कहउँ निकेता। जहाँ बसहु सिय लखन समेता ॥
जिन्ह के श्रवन समुद्र समाना। कथा तुम्हारि सुभग सरि नाना ॥
भरहिं निरंतर होहिं न पूरे। तिन्ह के हिय तुम्ह कहुँ गृह रूरे ॥
लोचन चातक जिन्ह करि राखे। रहहिं दरस जलधर अभिलाषे ॥
निदरहिं सरित सिंधु सर भारी। रूप बिंदु जल होहिं सुखारी ॥
तिन्ह के हृदय सदन सुखदायक। बसहु बंधु सिय सह रघुनायक ॥
दो. जसु तुम्हार मानस बिमल हंसिनि जीहा जासु।
मुकुताहल गुन गन चुनइ राम बसहु हियँ तासु ॥ १२८ ॥suni muni bacana prema rasa sāne| sakuci rāma mana mahu~ musukāne ||
bālamīki ha~si kahahiṃ bahorī| bānī madhura amia rasa borī ||
sunahu rāma aba kahau~ niketā| jahā~ basahu siya lakhana sametā ||
jinha ke śravana samudra samānā| kathā tumhāri subhaga sari nānā ||
bharahiṃ niraṃtara hohiṃ na pūre| tinha ke hiya tumha kahu~ gṛha rūre ||
locana cātaka jinha kari rākhe| rahahiṃ darasa jaladhara abhilāṣe ||
nidarahiṃ sarita siṃdhu sara bhārī| rūpa biṃdu jala hohiṃ sukhārī ||
tinha ke hṛdaya sadana sukhadāyaka| basahu baṃdhu siya saha raghunāyaka ||
do. jasu tumhāra mānasa bimala haṃsini jīhā jāsu|
mukutāhala guna gana cunai rāma basahu hiya~ tāsu || 128 ||suni muni bacana prema rasa sane sakuci rama mana mahu~ musukane
balamiki ha~si kahahim bahori bani madhura amia rasa bori
sunahu rama aba kahau~ niketa jaha~ basahu siya lakhana sameta
jinha ke shravana samudra samana katha tumhari subhaga sari nana
bharahim niramtara hohim na pure tinha ke hiya tumha kahu~ griha rure
locana cataka jinha kari rakhe rahahim darasa jaladhara abhilashe
nidarahim sarita simdhu sara bhari rupa bimdu jala hohim sukhari
tinha ke hridaya sadana sukhadayaka basahu bamdhu siya saha raghunayaka
do. jasu tumhara manasa bimala hamsini jiha jasu
mukutahala guna gana cunai rama basahu hiya~ tasu 128 Hearing the sage's love-drenched words Ram felt abashed and smiled quietly within himself. Valmiki laughed and once more spoke in sweetness dipped in nectar — O Ram, now I tell you the dwelling where you should reside with Sita and Lakshman. Those whose ears are like oceans into which the rivers of your story flow unceasingly yet never fill — their hearts are your beautiful home. Those who have made their eyes into cakora birds, forever yearning for the cloud-rain of your sight; who care not for great rivers and lakes but are satisfied by one drop of your beauty — in the hearts of such devotees, O Raghunayak, dwell with Sita and your brother.
मुनि के प्रेम-रस-सने वचन सुनकर राम संकोचित हुए और मन-ही-मन मुस्कुराए। वालमीकि हँसकर पुनः अमृत-रस-डूबी मधुर वाणी में बोले — हे राम, अब बताता हूँ वह निवास जहाँ आप सीता-लक्ष्मण-सहित बसें। जिनके कान समुद्र के समान हैं और तुम्हारी कथाएँ उसमें भरती रहती हैं पर पूरी नहीं होतीं — उन्हीं के हृदय तुम्हारे लिए रुचिर गृह हैं। जिन्होंने अपने नेत्रों को चातक बना रखा है — जो तुम्हारे दर्शन-जल की लालसा से भरे रहते हैं; बड़ी-बड़ी नदियों-सरोवरों की परवाह न करके तुम्हारे रूप की एक बूँद से तृप्त होते हैं — ऐसे भक्तों के हृदय में, हे रघुनायक, सीता और बन्धु-सहित निवास करो।
This is verse 128 of 326 in Ayodhya Kand (अयोध्याकाण्ड), from the section “Bharadvaj Ashram & Prayag Confluence” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.