Aranya Kand Verse 7
मुनि पद कमल नाइ करि सीसा। चले बनहि सुर नर मुनि ईसा ॥
आगे राम अनुज पुनि पाछें। मुनि बर बेष बने अति काछें ॥
उमय बीच श्री सोहइ कैसी। ब्रह्म जीव बिच माया जैसी ॥
सरिता बन गिरि अवघट घाटा। पति पहिचानी देहिं बर बाटा ॥
जहँ जहँ जाहि देव रघुराया। करहिं मेध तहँ तहँ नभ छाया ॥
मिला असुर बिराध मग जाता। आवतहीं रघुवीर निपाता ॥
तुरतहिं रुचिर रूप तेहिं पावा। देखि दुखी निज धाम पठावा ॥
पुनि आए जहँ मुनि सरभंगा। सुंदर अनुज जानकी संगा ॥
दो. देखी राम मुख पंकज मुनिबर लोचन भृंग।
सादर पान करत अति धन्य जन्म सरभंग ॥ ७ ॥muni pada kamala nāi kari sīsā| cale banahi sura nara muni īsā ||
āge rāma anuja puni pācheṃ| muni bara beṣa bane ati kācheṃ ||
umaya bīca śrī sohai kaisī| brahma jīva bica māyā jaisī ||
saritā bana giri avaghaṭa ghāṭā| pati pahicānī dehiṃ bara bāṭā ||
jaha~ jaha~ jāhi deva raghurāyā| karahiṃ medha taha~ taha~ nabha chāyā ||
milā asura birādha maga jātā| āvatahīṃ raghuvīra nipātā ||
turatahiṃ rucira rūpa tehiṃ pāvā| dekhi dukhī nija dhāma paṭhāvā ||
puni āe jaha~ muni sarabhaṃgā| suṃdara anuja jānakī saṃgā ||
do. dekhī rāma mukha paṃkaja munibara locana bhṛṃga|
sādara pāna karata ati dhanya janma sarabhaṃga || 7 ||muni pada kamala nai kari sisa cale banahi sura nara muni isa
age rama anuja puni pachem muni bara besha bane ati kachem
umaya bica shri sohai kaisi brahma jiva bica maya jaisi
sarita bana giri avaghata ghata pati pahicani dehim bara bata
jaha~ jaha~ jahi deva raghuraya karahim medha taha~ taha~ nabha chaya
mila asura biradha maga jata avatahim raghuvira nipata
turatahim rucira rupa tehim pava dekhi dukhi nija dhama pathava
puni ae jaha~ muni sarabhamga sumdara anuja janaki samga
do. dekhi rama mukha pamkaja munibara locana bhrimga
sadara pana karata ati dhanya janma sarabhamga 7 After bowing to the sages' lotus feet, Ram — the lord of gods, men and sages — set out into the forest with Sita and Lakshman: Ram ahead, Lakshman behind, and Sita glowing between them like Maya between Brahma and the Jiva. The gods provided cloud-shade overhead; the demon Viradh attacked on the path and Ram slew him instantly, restoring him to his beautiful divine form. They then reached sage Sharabhanga's hermitage, where the sage's eyes began to drink in the beauty of Ram's lotus face.
मुनियों के चरण-कमलों में प्रणाम कर सुर-नर-मुनि के स्वामी श्रीराम, लक्ष्मण और सीता सहित वन की ओर चले — आगे राम, पीछे लक्ष्मण, और बीच में सीता जगत्-माया-सी शोभती हैं। वन में देवता मेघ-छाया देते हैं, राक्षस विराध मिला और राम ने तुरंत उसे मार कर सुन्दर रूप दिया। फिर वे मुनि शरभंग के पास पहुँचे; शरभंग के नेत्र राम के मुख-कमल का पान करने लगे।
This is verse 7 of 48 in Aranya Kand (अरण्यकाण्ड), from the section “Anusuya's Discourse & Sita Pativrata” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.