Aranya Kand Verse 46
सुनि रघुपति के बचन सुहाए। मुनि तन पुलक नयन भरि आए ॥
कहहु कवन प्रभु कै असि रीती। सेवक पर ममता अरु प्रीती ॥
जे न भजहिं अस प्रभु भ्रम त्यागी। ग्यान रंक नर मंद अभागी ॥
पुनि सादर बोले मुनि नारद। सुनहु राम बिग्यान बिसारद ॥
संतन्ह के लच्छन रघुबीरा। कहहु नाथ भव भंजन भीरा ॥
सुनु मुनि संतन्ह के गुन कहऊँ। जिन्ह ते मैं उन्ह कें बस रहऊँ ॥
षट बिकार जित अनघ अकामा। अचल अकिंचन सुचि सुखधामा ॥
अमितबोध अनीह मितभोगी। सत्यसार कबि कोबिद जोगी ॥
सावधान मानद मदहीना। धीर धर्म गति परम प्रबीना ॥
दो. गुनागार संसार दुख रहित बिगत संदेह ॥
तजि मम चरन सरोज प्रिय तिन्ह कहुँ देह न गेह ॥ ४५ ॥suni raghupati ke bacana suhāe| muni tana pulaka nayana bhari āe ||
kahahu kavana prabhu kai asi rītī| sevaka para mamatā aru prītī ||
je na bhajahiṃ asa prabhu bhrama tyāgī| gyāna raṃka nara maṃda abhāgī ||
puni sādara bole muni nārada| sunahu rāma bigyāna bisārada ||
saṃtanha ke lacchana raghubīrā| kahahu nātha bhava bhaṃjana bhīrā ||
sunu muni saṃtanha ke guna kahaū~| jinha te maiṃ unha keṃ basa rahaū~ ||
ṣaṭa bikāra jita anagha akāmā| acala akiṃcana suci sukhadhāmā ||
amitabodha anīha mitabhogī| satyasāra kabi kobida jogī ||
sāvadhāna mānada madahīnā| dhīra dharma gati parama prabīnā ||
do. gunāgāra saṃsāra dukha rahita bigata saṃdeha ||
taji mama carana saroja priya tinha kahu~ deha na geha || 45 ||suni raghupati ke bacana suhae muni tana pulaka nayana bhari ae
kahahu kavana prabhu kai asi riti sevaka para mamata aru priti
je na bhajahim asa prabhu bhrama tyagi gyana ramka nara mamda abhagi
puni sadara bole muni narada sunahu rama bigyana bisarada
samtanha ke lacchana raghubira kahahu natha bhava bhamjana bhira
sunu muni samtanha ke guna kahau~ jinha te maim unha kem basa rahau~
shata bikara jita anagha akama acala akimcana suci sukhadhama
amitabodha aniha mitabhogi satyasara kabi kobida jogi
savadhana manada madahina dhira dharma gati parama prabina
do. gunagara samsara dukha rahita bigata samdeha
taji mama carana saroja priya tinha kahu~ deha na geha 45 Hearing Ram's gracious words, Narada thrilled with devotion and his eyes filled with tears; he exclaimed: 'What lord has such a nature — such tender love and affection for his servant?' Those who do not worship such a Lord, casting off delusion, are impoverished in wisdom and truly wretched. Narada then asked respectfully for Ram to describe the marks of saints. Ram replied that even Sharada (the goddess of eloquence) and the Vedic scriptures cannot fully enumerate a saint's virtues; briefly, saints are victors over the six passions, sinless, free of desire, unwavering, unattached to possessions, pure, abodes of bliss, of boundless wisdom, without craving, moderate in their needs, steadfast in truth, poetic, learned, and yogic — careful, respectful toward all yet themselves free of ego, resolute, supremely versed in the paths of dharma, repositories of virtue, untouched by worldly sorrow, and free of all doubt; and they hold nothing — neither body nor home — dearer than Ram's lotus feet.
राम के ये वचन सुनकर नारद का शरीर पुलकित हो उठा और नेत्रों में जल भर आया — 'कौन है जिसका ऐसा स्वभाव हो, सेवक पर ऐसी ममता और प्रीति हो?' जो ऐसे प्रभु को भ्रम छोड़कर नहीं भजते, वे ज्ञान-दरिद्र और अभागे हैं। तब नारद ने पुनः आदर से पूछा — हे राम, सन्तों के लक्षण बताइए। राम ने कहा — सन्तों के जितने गुण हैं उन्हें शारदा और वेद-श्रुति भी नहीं कह सकतीं; वे षड्-विकार-जेता, पापरहित, कामनाशून्य, अचल, परिग्रह-रहित, पवित्र, आनन्दधाम, असीम-बोध, अनिच्छु, अल्प-भोगी, सत्यनिष्ठ, कवि, पंडित, योगी, सावधान, सबका सम्मान करने वाले किन्तु स्वयं अहंकार-रहित, धीर, धर्म में परम कुशल, गुणों के भण्डार, संसार-दुःख-मुक्त और संशय-रहित हैं — और मेरे चरण-कमल उन्हें देह और घर दोनों से प्रिय हैं।
This is verse 46 of 48 in Aranya Kand (अरण्यकाण्ड), from the section “Shabari, Navadha Bhakti & Pampasarovar” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.