Aranya Kand Verse 24
सुनहु प्रिया ब्रत रुचिर सुसीला। मैं कछु करबि ललित नरलीला ॥
तुम्ह पावक महुँ करहु निवासा। जौ लगि करौं निसाचर नासा ॥
जबहिं राम सब कहा बखानी। प्रभु पद धरि हियँ अनल समानी ॥
निज प्रतिबिंब राखि तहँ सीता। तैसइ सील रुप सुबिनीता ॥
लछिमनहूँ यह मरमु न जाना। जो कछु चरित रचा भगवाना ॥
दसमुख गयउ जहाँ मारीचा। नाइ माथ स्वारथ रत नीचा ॥
नवनि नीच कै अति दुखदाई। जिमि अंकुस धनु उरग बिलाई ॥
भयदायक खल कै प्रिय बानी। जिमि अकाल के कुसुम भवानी ॥
दो. करि पूजा मारीच तब सादर पूछी बात।
कवन हेतु मन ब्यग्र अति अकसर आयहु तात ॥ २४ ॥sunahu priyā brata rucira susīlā| maiṃ kachu karabi lalita naralīlā ||
tumha pāvaka mahu~ karahu nivāsā| jau lagi karauṃ nisācara nāsā ||
jabahiṃ rāma saba kahā bakhānī| prabhu pada dhari hiya~ anala samānī ||
nija pratibiṃba rākhi taha~ sītā| taisai sīla rupa subinītā ||
lachimanahū~ yaha maramu na jānā| jo kachu carita racā bhagavānā ||
dasamukha gayau jahā~ mārīcā| nāi mātha svāratha rata nīcā ||
navani nīca kai ati dukhadāī| jimi aṃkusa dhanu uraga bilāī ||
bhayadāyaka khala kai priya bānī| jimi akāla ke kusuma bhavānī ||
do. kari pūjā mārīca taba sādara pūchī bāta|
kavana hetu mana byagra ati akasara āyahu tāta || 24 ||sunahu priya brata rucira susila maim kachu karabi lalita naralila
tumha pavaka mahu~ karahu nivasa jau lagi karaum nisacara nasa
jabahim rama saba kaha bakhani prabhu pada dhari hiya~ anala samani
nija pratibimba rakhi taha~ sita taisai sila rupa subinita
lachimanahu~ yaha maramu na jana jo kachu carita raca bhagavana
dasamukha gayau jaha~ marica nai matha svaratha rata nica
navani nica kai ati dukhadai jimi amkusa dhanu uraga bilai
bhayadayaka khala kai priya bani jimi akala ke kusuma bhavani
do. kari puja marica taba sadara puchi bata
kavana hetu mana byagra ati akasara ayahu tata 24 Ram said to Sita — dear one, I am about to enact a beautiful human sport; please dwell within the fire until I have destroyed the demons. Hearing this Sita placed Ram's feet in her heart and entered the fire, leaving behind a shadow-form identical to herself in nature, appearance and gentle bearing — even Lakshman did not know this secret, nor did anyone else. Meanwhile Ravana, driven by selfish intent, bowed his head and went to Maricha.
राम ने सीता से कहा — हे प्रिये, मैं एक सुंदर नरलीला करने वाला हूँ; जब तक मैं राक्षसों का नाश करूँ तब तक तुम अग्नि में निवास करो। यह सुनकर सीता ने प्रभु के चरण हृदय में धारण किए और अग्नि में प्रवेश कर गईं; वहाँ उन्होंने अपनी छायामूर्ति छोड़ दी जो उन्हीं के समान शील-रूप-विनय से युक्त थी — इस मर्म को न लक्ष्मण जान सके, न किसी अन्य को पता चला। इधर रावण अधम भाव से माथ नवाकर मारीच के पास गया।
This is verse 24 of 48 in Aranya Kand (अरण्यकाण्ड), from the section “Ravana's Plot, Maricha & Sita Haran” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.