Aranya Kand Verse 21
हरषित बरषहिं सुमन सुर बाजहिं गगन निसान।
अस्तुति करि करि सब चले सोभित बिबिध बिमान ॥ २०(ख) ॥
जब रघुनाथ समर रिपु जीते। सुर नर मुनि सब के भय बीते ॥
तब लछिमन सीतहि लै आए। प्रभु पद परत हरषि उर लाए।
सीता चितव स्याम मृदु गाता। परम प्रेम लोचन न अघाता ॥
पंचवटीं बसि श्रीरघुनायक। करत चरित सुर मुनि सुखदायक ॥
धुआँ देखि खरदूषन केरा। जाइ सुपनखाँ रावन प्रेरा ॥
बोलि बचन क्रोध करि भारी। देस कोस कै सुरति बिसारी ॥
करसि पान सोवसि दिनु राती। सुधि नहिं तव सिर पर आराती ॥
राज नीति बिनु धन बिनु धर्मा। हरिहि समर्पे बिनु सतकर्मा ॥
बिद्या बिनु बिबेक उपजाएँ। श्रम फल पढ़े किएँ अरु पाएँ ॥
संग ते जती कुमंत्र ते राजा। मान ते ग्यान पान तें लाजा ॥
प्रीति प्रनय बिनु मद ते गुनी। नासहि बेगि नीति अस सुनी ॥
सो. रिपु रुज पावक पाप प्रभु अहि गनिअ न छोट करि।
अस कहि बिबिध बिलाप करि लागी रोदन करन ॥ २१(क) ॥
दो. सभा माझ परि ब्याकुल बहु प्रकार कह रोइ।
तोहि जिअत दसकंधर मोरि कि असि गति होइ ॥ २१(ख) ॥haraṣita baraṣahiṃ sumana sura bājahiṃ gagana nisāna|
astuti kari kari saba cale sobhita bibidha bimāna || 20(kha) ||
jaba raghunātha samara ripu jīte| sura nara muni saba ke bhaya bīte ||
taba lachimana sītahi lai āe| prabhu pada parata haraṣi ura lāe|
sītā citava syāma mṛdu gātā| parama prema locana na aghātā ||
paṃcavaṭīṃ basi śrīraghunāyaka| karata carita sura muni sukhadāyaka ||
dhuā~ dekhi kharadūṣana kerā| jāi supanakhā~ rāvana prerā ||
boli bacana krodha kari bhārī| desa kosa kai surati bisārī ||
karasi pāna sovasi dinu rātī| sudhi nahiṃ tava sira para ārātī ||
rāja nīti binu dhana binu dharmā| harihi samarpe binu satakarmā ||
bidyā binu bibeka upajāe~| śrama phala paḍha़e kie~ aru pāe~ ||
saṃga te jatī kumaṃtra te rājā| māna te gyāna pāna teṃ lājā ||
prīti pranaya binu mada te gunī| nāsahi begi nīti asa sunī ||
so. ripu ruja pāvaka pāpa prabhu ahi gania na choṭa kari|
asa kahi bibidha bilāpa kari lāgī rodana karana || 21(ka) ||
do. sabhā mājha pari byākula bahu prakāra kaha roi|
tohi jiata dasakaṃdhara mori ki asi gati hoi || 21(kha) ||harashita barashahim sumana sura bajahim gagana nisana
astuti kari kari saba cale sobhita bibidha bimana 20(kha)
jaba raghunatha samara ripu jite sura nara muni saba ke bhaya bite
taba lachimana sitahi lai ae prabhu pada parata harashi ura lae
sita citava syama mridu gata parama prema locana na aghata
pamcavatim basi shriraghunayaka karata carita sura muni sukhadayaka
dhua~ dekhi kharadushana kera jai supanakha~ ravana prera
boli bacana krodha kari bhari desa kosa kai surati bisari
karasi pana sovasi dinu rati sudhi nahim tava sira para arati
raja niti binu dhana binu dharma harihi samarpe binu satakarma
bidya binu bibeka upajae~ shrama phala padha़e kie~ aru pae~
samga te jati kumamtra te raja mana te gyana pana tem laja
priti pranaya binu mada te guni nasahi begi niti asa suni
so. ripu ruja pavaka papa prabhu ahi gania na chota kari
asa kahi bibidha bilapa kari lagi rodana karana 21(ka)
do. sabha majha pari byakula bahu prakara kaha roi
tohi jiata dasakamdhara mori ki asi gati hoi 21(kha) The gods showered flowers from the sky and beat their celestial drums; then Lakshman brought Sita back and all were joyful at Panchavati. When Shurpanakha witnessed the smoke from the destruction of Khar and Dushan's army she went to Ravana and berated him harshly — you feast and sleep day and night while an enemy stands over your head unnoticed. She spoke many words of statecraft — a kingdom without wise counsel, deeds without surrender to Hari, and learning without discernment are all useless; enemies and disease must never be underestimated.
देवताओं ने आकाश से पुष्प-वर्षा की और दुंदुभियाँ बजाईं; तत्पश्चात लक्ष्मण सीता को ले आए और सभी प्रसन्न हुए। तब शूर्पणखा खर-दूषण के वध का धुआँ देखकर रावण के पास गई और उसे कड़े शब्दों में धिक्कारा — तुम दिन-रात भोग में डूबे रहते हो, तुम्हारे सिर पर शत्रु खड़ा है पर तुम्हें सुध नहीं। उसने अनेक नीति-वचन कहे कि राज्य बिना नीति के, धर्म बिना हरि-समर्पण के, विद्या बिना विवेक के सब व्यर्थ हैं, और शत्रु व रोग को कभी छोटा नहीं समझना चाहिए।
This is verse 21 of 48 in Aranya Kand (अरण्यकाण्ड), from the section “Shurpanakha & Khar-Dushan Battle” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.