Sundar Kand Verse 264
सिंघ कंध आयत उर सोहा। आनन अमित मदन मन मोहा॥ नयन नीर पुलकित अति गाता। मन धरि धीर कही मृदु बाता॥3॥
siṃgha kaṃdha āyata ura sohā| ānana amita madana mana mohā|| nayana nīra pulakita ati gātā| mana dhari dhīra kahī mṛdu bātā||3||
simgha kamdha ayata ura soha anana amita madana mana moha nayana nira pulakita ati gata mana dhari dhira kahi mridu bata3
Shoulders like a lion's, a broad and beautiful chest, and a face that enchants the mind of countless Kamadevas. Vibhishana's eyes filled with tears and his body thrilled with rapture; steadying his heart, he spoke in gentle tones.
सिंह जैसे कंधे, विशाल और सुंदर वक्ष, और वह मुख जो अनंत कामदेवों को भी मोहित करे। विभीषण की आँखों में जल आ गया, सारा शरीर पुलकित हो उठा; मन में धैर्य धरकर उन्होंने कोमल वाणी में कहा।
This is verse 264 of 351 in Sundar Kand (सुन्दरकाण्ड), from the section “Vibhishana's Refuge & Coronation” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.