Bala Kand Verse 152
तमकि धरहिं धनु मूढ़ नृप उठइ न चलहिं लजाइ॥ मनहुँ पाइ भट बाहुबलु अधिकु अधिकु गरुआइ॥250॥
tamaki dharahiṃ dhanu mūḍha़ nṛpa uṭhai na calahiṃ lajāi|| manahu~ pāi bhaṭa bāhubalu adhiku adhiku garuāi||250||
tamaki dharahim dhanu mudha़ nripa uthai na calahim lajai manahu~ pai bhata bahubalu adhiku adhiku garuai250
Foolish kings seize the bow in fury, but when it won't rise they slink away in shame — as if receiving each warrior's arm-strength, the bow only grew heavier and heavier.
मूर्ख राजा तमककर धनुष पकड़ते हैं, पर जब नहीं उठता तो लज्जित होकर चले जाते हैं — मानो वीरों का बाहुबल पाकर वह धनुष अधिकाधिक भारी होता जाता है।
This is verse 152 of 211 in Bala Kand (बालकाण्ड), from the section “Dhanush Yagna & Sita Swayamvar” of Goswami Tulsidas’ Ramcharitmanas.